W 1964 r. zakończono budowę nowego hotelu miejskiego „Tur”. Sześciopiętrowy budynek był najwyższym poza kościołem parafialnym budynkiem w mieście i jednocześnie jedynym wyposażonym w klasyczną windę osobową. Na jego dachu zamontowano w 1965 r. maszt anteny przekaźnikowej telewizji. Architektura hotelu wyróżniała się kilkoma ciekawymi elementami: podcienie od strony zachodniej i północnej na słupach o zmiennym przekroju, podjazd dla wózków inwalidzkich, zadarty daszek nadbudówki maszynowni windy, pasy tynku o różnej fakturze na elewacjach nadające przysadzistej bryle większej smukłości. Hotel połączony był z parterowym pawilonem restauracji „Hotelowej” z tarasem od ulicy. Największą popularnością hotel cieszył się w latach 60. w okresie budowy kopalni i elektrowni węgla brunatnego „Adamów”, kiedy mieszkało tu wielu specjalistów spoza Turku zatrudnionych przy budowie i podczas uruchamiania elektrowni, również zagranicznych. Restauracja „Hotelowa” była w owym czasie centrum życia nocnego w mieście. W latach 90. Zlikwidowano deficytowy hotel, a budynek przekazano na potrzeby Powiatowej Komendy Policji. Podczas adaptacji przebudowano między innymi wejście główne, zlikwidowano taras dawnej restauracji.