Renesansowy dwór obronny z XVI w., który wchłonął starsze zabudowania, między innymi pochodzącą z poł. XIV w. wieżę mieszkalną prawdopodobnie Ottona von Borschnitza. Uszkodzony w czasie wojny trzydziestoletniej, odbudowany około połowy XVII w. W czasach późniejszych kilkukrotnie przebudowywany: druga ćwierć XVIII w., XIX w., około 1910r. i w latach trzydziestych XX w. Zdewastowany w drugiej połowie dwudziestego stulecia (przekazany miejscowemu PGR), obecnie w stanie postępującej ruiny.

Budynek murowany z kamienia i cegły, potynkowany, zbudowany z trzech prostokątnych skrzydeł rozłożonych wokół wewnętrznego dziedzińca, pierwotnie zamkniętego z czwartej strony ścianą parawanową. Skrzydła częściowo podpiwniczone, dwu- i trzykondygnacyjne, nakryte dachami dwu- i trzyspadowymi z powiekami, wykonanymi z dachówki. W zachodnim narożniku skrzydła północnego znajduje się dawna wieża mieszkalna, do której prowadzi gotycki portal. Elewacje o nieregularnym rozmieszczeniu osi, ozdobione kamiennymi obramowaniami okiennymi, między innymi w skrzydle wschodnim zdwojone okna w pięknych fasciowych obramowaniach.
Układ wnętrz jednotraktowy, część pomieszczeń przebudowana. Piwnice nakryte sklepieniami kolebkowymi, w przyziemiu sklepienia krzyżowe i kolebkowe z lunetami. W pomieszczeniach na wyższych kondygnacjach stropy belkowe oraz stropy z dekoracją fasetową. Zachowane barokowe kominki oraz fragmenty dekoracji malarskich.
Dwór otaczają relikty fosy, nad którą w XIX w. przerzucono kamienny most.