starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Bydgoszcz › Stare Miasto › ul. Farna › Katedra św. Marcina i św. Mikołaja |
Lata 1900-1915 , Widok na katedrę św. Marcina i św. Mikołaja oraz wieże pojezuickiego kościoła św. Ignacego Loyoli.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 6 dni |
14 pobrań 1583 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia labeo7
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Katedra św. Marcina i św. Mikołaja
więcej zdjęć (131)
Atrakcja turystyczna
Zabytek: 59/31A, 208 z 3.11.1960
Katedra śś.Marcina i Mikołaja
Późnogotycki kościół, najstarszy z bydgoskich kościołów, wzniesiono w latach 1466- 1502 w miejscu drewnianej świątyni spalonej przez krzyżaków. W XVI i XVII w. do bryły kościoła dobudowano cztery kaplice, do dzisiaj zachowała się kaplica śś. Sebastiana i Floriana( obecnie Krzyża Św.). W 1650 r. wzniesiono otwartą kruchtę, a w 1660 r. ufundowano barokową sygnaturkę.
We wnętrzu kościoła zachowało się barokowe wyposażenie, częściowo przeniesione z dawnego klasztoru karmelitów. Na przełomie XVIII i XIX w. kościół podupadł, zamieniony przez wojska francuskie i rosyjski na magazyn, ponowna konsekracja nastąpiła w 1831 r.. Po Gruntownym remoncie świątyni, w latach 20-tych XX w. wykonano polichromię wnętrza. Świątynia jest sanktuarium maryjnym, kult matki bożej związany jest XVI - wiecznym obrazem Matki Bożej z Różą.
O katedrze
Późnogotycki kościół, najstarszy z bydgoskich kościołów, wzniesiono w latach 1466- 1502 w miejscu drewnianej świątyni spalonej przez krzyżaków. W XVI i XVII w. do bryły kościoła dobudowano cztery kaplice, do dzisiaj zachowała się kaplica śś. Sebastiana i Floriana( obecnie Krzyża Św.). W 1650 r. wzniesiono otwartą kruchtę, a w 1660 r. ufundowano barokową sygnaturkę.
We wnętrzu kościoła zachowało się barokowe wyposażenie, częściowo przeniesione z dawnego klasztoru karmelitów. Na przełomie XVIII i XIX w. kościół podupadł, zamieniony przez wojska francuskie i rosyjski na magazyn, ponowna konsekracja nastąpiła w 1831 r.. Po Gruntownym remoncie świątyni, w latach 20-tych XX w. wykonano polichromię wnętrza. Świątynia jest sanktuarium maryjnym, kult matki bożej związany jest XVI - wiecznym obrazem Matki Bożej z Różą.
O katedrze
Wyspa św. Barbary
więcej zdjęć (39)
Wyspa położona jest na Brdzie, tuż za Jazem Farnym, w pobliżu katedry bydgoskiej oraz mostu im. Jerzego Sulimy-Kamińskiego
Wyspa powstała w II połowie XIX wieku z materiału rzecznego podczas regulacji Brdy w Bydgoszczy. Przedstawia ja mapa miasta z 1876 r., podczas gdy wcześniej nie występowała w ikonografii[1]. W latach 30. XX w. planowano postawienie na wyspie figury św. Barbary, której projekt opracował bydgoski rzeźbiarz Piotr Triebler. Do realizacji jednak nie doszło. Próby świetlnej iluminacji wyspy podejmowano już w dwudziestoleciu międzywojennym.
W 2012 roku prezydent Bydgoszczy w ramach kompleksowego planu zagospodarowania nabrzeży i w celu budowy kładki łączącej południowy brzeg rzeki z wyspą, przejął należący do kurii diecezjalnej fragment bulwaru o powierzchni ponad 700 m kw. Z uwagi na spór dotyczący wartości przedmiotowej działki nie doszło dotąd do uregulowania stanu prawnego nieruchomości i podjęcia prac nad nową przeprawą.
Nazwa wyspy pochodzi od kultu św. Barbary, patronki szyprów i sterników bydgoskich Prawo do uprawiania żeglugi na Brdzie i Wiśle Bydgoszcz miała zagwarantowane w przywileju lokacyjnym Kazimierza Wielkiego, a potwierdzone zostało później przez innych królów. Cech szyprów rzecznych został zatwierdzony w Bydgoszczy w 1487 r. przez Andrzeja Kościeleckiego – starostę bydgoskiego i podskarbiego wielkiego koronnego. Z XV wieku istnieją przekazy o działającym w mieście Bractwie Sterników, które ufundowało kaplicę w kościele Karmelitów, znajdującym się na północnym nabrzeżu Brdy, nieopodal wyspy. Po zburzeniu kościoła Karmelitów w 1822 r. obraz św. Barbary przeniesiono do kościoła farnego, również sąsiadującego z wyspą
Opis z
Wyspa powstała w II połowie XIX wieku z materiału rzecznego podczas regulacji Brdy w Bydgoszczy. Przedstawia ja mapa miasta z 1876 r., podczas gdy wcześniej nie występowała w ikonografii[1]. W latach 30. XX w. planowano postawienie na wyspie figury św. Barbary, której projekt opracował bydgoski rzeźbiarz Piotr Triebler. Do realizacji jednak nie doszło. Próby świetlnej iluminacji wyspy podejmowano już w dwudziestoleciu międzywojennym.
W 2012 roku prezydent Bydgoszczy w ramach kompleksowego planu zagospodarowania nabrzeży i w celu budowy kładki łączącej południowy brzeg rzeki z wyspą, przejął należący do kurii diecezjalnej fragment bulwaru o powierzchni ponad 700 m kw. Z uwagi na spór dotyczący wartości przedmiotowej działki nie doszło dotąd do uregulowania stanu prawnego nieruchomości i podjęcia prac nad nową przeprawą.
Nazwa wyspy pochodzi od kultu św. Barbary, patronki szyprów i sterników bydgoskich Prawo do uprawiania żeglugi na Brdzie i Wiśle Bydgoszcz miała zagwarantowane w przywileju lokacyjnym Kazimierza Wielkiego, a potwierdzone zostało później przez innych królów. Cech szyprów rzecznych został zatwierdzony w Bydgoszczy w 1487 r. przez Andrzeja Kościeleckiego – starostę bydgoskiego i podskarbiego wielkiego koronnego. Z XV wieku istnieją przekazy o działającym w mieście Bractwie Sterników, które ufundowało kaplicę w kościele Karmelitów, znajdującym się na północnym nabrzeżu Brdy, nieopodal wyspy. Po zburzeniu kościoła Karmelitów w 1822 r. obraz św. Barbary przeniesiono do kościoła farnego, również sąsiadującego z wyspą
Opis z
Rzeka Brda (Bydgoszcz)
więcej zdjęć (381)
ul. Farna
więcej zdjęć (225)