Cmentarz wojenny przy ulicy Katowickiej jest miejscem pochówku żołnierzy Armii Czerwonej poległych w Opolu i okolicy w styczniu 1945 roku podczas zdobywania miasta oraz w latach następnych aż do 1947 r. Początkowo poległych chowano w różnych punktach miasta, po objęciu Opola przez polską administrację wyznaczono teren obecnego cmentarza jako centralne miejsce pochówku żołnierzy radzieckich. Cmentarz został otwarty latem 1945 roku. Cmentarz założony jest na planie prostokąta, o regularnym układzie z główną aleją wiodącą do pomnika i nagrobkami rozmieszczonymi w rzędach. Początkowo znajdował się w niezabudowanej wówczas przestrzeni, z czasem jednak w wyniku rozbudowy kampusu uniwersyteckiego nekropolia znalazła się pomiędzy domami studenckimi.
W chwili otwarcia cmentarza w 1945 roku miejsca pochówku oznaczone były tymczasowymi konstrukcjami inny też był centralnie umieszczony monument z pamiątkowa tablicą. W 1947 roku zastąpiono go stojącym do dzisiaj pomnikiem, składającym się z dwóch elementów, przedniego niższego z tablicą z napisem: „Bohaterom Armii Radzieckiej/ poległym o wolność i demokrację ludową/ Towarzystwo Przyjaźni /Polsko-Radzieckiej w Opolu/1947” w języku polskim i rosyjskim oraz wyższego w kształcie dwóch kolumn podtrzymujących lekko zaokrągloną belkę zwieńczoną czerwoną gwiazdą. W tym samym czasie ustawiono też istniejące obecnie nagrobki wykonane z lastryko z marmurowymi lub granitowymi płytami nagrobnymi. W marcu 1947 roku było na cmentarzu 139 grobów. Obecnie znajduje się tu 166 nagrobków, w których pochowano łącznie 487 żołnierzy, z czego tylko 99 zostało zidentyfikowanych.
Źródło: