Pochodzący z umocnień miejskich (pierwotnie użyty być może jako obramienie bramy kazamatowej w obrębie fortyfikacji bastionowych), datowany na ok. 1595 (proj. przypisywany H. Schneiderowi von Lindau). Po rozbiórce umocnień, zapewne w 2. ćw. XIX w. wmurowany w pobliżu kościoła NMP na Piasku, w fasadę kamienicy, która w 1945 uległa uszkodzeniu i została zburzona. Po rozbiórce domu p. został wkomponowany w elewację budynku mieszkalno-usług. przy ul. Kuźniczej 65/67 (1954-56, proj. E. Kaliski). W p. tym tuk szerokiego otworu bramnego i boczne pilastry są opięte wykrępowanym masywnym boniowaniem pokrytym motywami „wyciskanymi” (jak np. w portalach Bastionu Ceglarskiego i z zamku w Oleśnicy); całość wieńczy belkowanie wysunięte nad masywnym kluczem i ujęte po bokach wolutowymi klamrami.

Artur Kwaśniewski