Piłka nożna zawitała do Rydułtów dzięki... Włochom i Szkotom. W latach 1920-21 w tamtejszej Szkole Podstawowej nr 1 stacjonowały oddziały wojska włoskiego i szkockiego. Pilnowały porządku na Górnym Śląsku do czasu przeprowadzenia plebiscytu. To właśnie cudzoziemscy żołnierze rozegrali w 1920 roku pierwszy mecz piłkarski w Rydułtowach. 24 kwietnia 1923 roku założono Klub Sportowy Naprzód 23. Przed i po wojnie piłkarze występowali w niższych klasach. Pierwszym wielkim sukcesem był awans na dwa sezony do III ligi w 1959 roku. Na kolejne sukcesy trzeba było czekać kilkadziesiąt lat. W 1986 roku Naprzód ponownie wywalczył awans do trzeciej ligi. Sytuacja klubu zaczęła się poprawiać. Piłkarze mogli liczyć na pomoc pobliskiej kopalni Rydułtowy, prezesem klubu został operatywny Henryk Hajduk, przewodniczący Związku Zawodowego Kadra, a potem poseł na Sejm z ramienia Unii Pracy. W 1991 roku Naprzód pod kierunkiem trenera Ryszard Kamińskiego wywalczył historyczny awans do II ligi. - Było u nas zapotrzebowanie na piłkę i na sukces. To była też promocja miasta, Rydułtowy odłączały się wtedy od Wodzisławia. Wynik był też potrzebny, żeby dokończyć rozbudowę stadionu. Pojawił się pomysł zamontowania czterech tysięcy plastikowych krzesełek. Tak też się stało i stadion w Rydułtowach stał się pierwszym całkowicie "wykrzesełkowanym" stadionem w Polsce - wspomina Alojzy Musioł, piłkarz, trener i działacz Naprzodu, związany z klubem od 45 lat.
Na niewielkim ale schludnym i ładnie położonym obiekcie w pierwszej połowie lat 90. odbyło się kilka spotkań międzypaństwowych. Reprezentacja Polski "B" zagrała z Litwą, a kadra U-21 z Austrią, Słowacją i Rumunią. W swoim pierwszym sezonie w II lidze piłkarze zajęli 10. miejsce. - Na początku traktowano nas jak Kopciuszka. Niektórzy mieli nawet problemy z wymówieniem nazwy naszego miasta - wspomina Musioł. Naprzód przez kilka sezonów był solidnym drugoligowcem. W ataku bardzo dobrze spisywał się Janusz Pancer, najlepszy snajper drużyny. Grą zespołu kierowali Dariusz Widawski i Damian Cichecki, a w obronie bardzo dobrze spisywał się nieżyjący już Robert Mitwerandu. Kilku zawodników zdążyło się tu wypromować, jak choćby Grzegorz Borawski, Jarosław Tkocz czy Dariusz Dudek (wszyscy grali później w GKS Katowice). Niewiele brakowało, a w Naprzodzie graliby też bracia... Arweładze. Gruzini gościli w Rydułtowach razem z Dynamem Tbilisi. Chciano ich zatrudnić, ale Gruzinom nie udało się załatwić pozwolenia na pracę w Urzędzie Wojewódzkim. Szkoda, bo być może teraz Naprzód nie miałby finansowych problemów [Szota Arweładze grał potem w Ajaksie Amsterdam i Glasgow Rangers - przyp. red.].
Klub z Rydułtów mógł grać w ekstraklasie. W maju 1994 roku miejsce w pierwszej lidze oferował Naprzodowi za 10 mld starych zł Krzysztof Sieja, właściciel Tygodnika Miliarder Pniewy. Działaczy śląskiego klubu nie było jednak stać na wyłożenie tak dużej kwoty. Jedenastka z Rydułtów w drugiej lidze grała do 1999 roku. Potem wszystko się zawaliło. Z powodu fatalnego zarządzania oraz braku pieniędzy mający nawet pierwszoligowe ambicje klub popadł w ogromne długi. Piłkarze pouciekali do innych drużyn, ogłoszono upadłość klubu, zmieniono nazwę z GKS Naprzód 23 Rydułtowy na KS Naprzód, a klub wylądował w klasie okręgowej. I tylko ładny stadion przypomina nie tak przecież odległą ligową przeszłość...
Warto jeszcze wspomnieć o sukcesach tenisistów ziemnych. W 1992 roku tytuł indywidualnego mistrza Polski zdobył Lech Sidor. Rydułtowianie zostali też wtedy drużynowymi mistrzami kraju, mając w swoim składzie takich tenisistów, jak: Sidor, Bartłomiej Dąbrowski, Aleksander Mierzwiński czy Krzysztof Gańszczyk.
