Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 15 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródm. Południowe › ul. Wiejska › Gmach Sejmu II Rzeczypospolitej Polskiej › Wnętrze |
1897 , Aleksandryjsko-Maryjski Instytut Wychowania Panien - dawny Instytut Szlachecki.
Skomentuj zdjęcie
ZPKSoft
+1 głosów:1  Sala na pięćdziesiąt osób, jedna chrapiąca i wszystkie nie śpią :) 2014-05-31 20:48:05 (11 lat temu)
Wiesław Smyk
+1 głosów:1 do ZPKSoft: O! i nawet jakaś Zosia tam spała. Trzeci rząd od dołu, 4 łóżko od okna. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit. 2014-05-31 20:52:00 (11 lat temu)
ZPKSoft
+1 głosów:1 do Wiesław Smyk: No, przecież to co pisałam w komentarzu wyżej, znam z autopsji ;) Tej chrapiącej nie wymienię z imienia, bo się jeszcze obrazi ;) 2014-05-31 21:01:23 (11 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1 do ZPKSoft: Dobrze się trzymasz jak na ponad stuletnią kobietę ;-)) 2014-06-01 00:09:01 (11 lat temu)
do ZPKSoft: Panny z dobrego domu nie chrapią ;) 2014-06-01 09:19:00 (11 lat temu)
ZPKSoft
+1 głosów:1 do pawulon: Dziękuję :) 2014-06-01 09:53:44 (11 lat temu)
do pawulon: Kobietom nie wypominamy wieku! ;) 2014-06-01 16:28:33 (11 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1 do Jarosław Dubowski: Ale tylko do pierwszej setki, potem już można ;) 2014-06-01 16:29:32 (11 lat temu)
do Jarosław Dubowski: Chrapanie nie wynika ze złych zasad. A z powodów laryngologicznych najczęściej. 2014-06-01 17:29:21 (11 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 luty
16 lat 3 miesiące 10 dni |
24 pobrań 2473 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wnętrze
więcej zdjęć (43)
Gmach Sejmu II Rzeczypospolitej Polskiej
więcej zdjęć (33)
Architekt: Bolesław Podczaszyński
Zbudowano: 1851-53
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Instytut Szlachecki, Aleksandryjsko-Maryjski Instytut Wychowania Panien
ul. Wiejska
więcej zdjęć (552)
Powstanie ulicy Wiejskiej datuje się na końcowe dekady XVIII wieku, jej zadaniem było połączenie Starej Warszawy z Ujazdowem.
Około połowy XVIII wieku dawna droga zaczęła stawać się ulicą wiodąca od Rozdroża Złotych Krzyży (obecnego Pl. Trzech Krzyży); w roku 1770 została uregulowana i otrzymała obecną nazwę. Około roku 1770 były podkomorzy nadworny koronny Kazimierz Poniatowski założył tam ogród "Na Górze", nazwany potem Frascati. Po północnej stronie ul. Książęcej również dla Poniatowskiego powstał inny ogród - "Na Książęcem" (obecnie Park na Książęcem).
W roku 1779-82 przy Wiejskiej wybudowano Biały Pałacyk, zaś u zbiegu z ul Górnośląską działała elegancka kawiarnia podmiejska Szymona Chovota dla wyższych sfer - Wiejska Kawa. W początkach XIX wieku w pałacyku mieściła się loża masońska. W okresie 1819-1830 mieszkał w nim carski komisarz Nikołaj Nowosilcow, po nim - gen. Józef Rautenstrauch.
W okresie Królestwa Kongresowego przy Wiejskiej powstała okazała kamienica Kruczkowskiego według projektu Józefa Grzegorza Lessla, zaś pod 11 dom własny wzniósł architekt Antonio Corazzi. W latach 1851-1853 powstały pod nr. 6/8 zabudowania Instytutu Szlacheckiego, którego miejsce po roku 1863 zajął Aleksandryjsko-Maryjski Instytut Wychowania Panien - żeńska szkoła średnia o antypolskim i rusyfikacyjnym charakterze. Instytut działał do roku 1915, kiedy został ewakuowany do Rosji.
Ulica zyskała popularność i prestiż w końcu lat 20. XX w., gdy na skarpie wiślanej przy Wiejskiej powstał kompleks budynków sejmowo-senackich: w gmachu dawnego Instytutu Maryjskiego umieszczono Sejm RP, rozbudowaną w latach 1927-28 o salę obrad sejmu według projektu Kazimierza Skórewicza, zaś w roku 1935 o Hotel Sejmowy. Po roku 1935 rozparcelowano ogrody Frascati, wznosząc na ich miejscu domy mieszkalne oraz gmach Izby Handlowej według projektu Zdzisława Mączeńskiego.
W latach okupacji niemieckiej ogrody sejmowe były miejscem egzekucji, zaś same zabudowania parlamentu ucierpiały wraz z okoliczną zabudową w roku 1944.
W okresie 1945-1950 Wiejska nosiła nazwę ulicy Ignacego Daszyńskiego. W tym okresie według projektu Bohdana Pniewskiego odbudowano i rozbudowano gmach Sejmu. Lata 1950-1961 przyniosły realizację zaburzających panoramę okolicy wielkich domów mieszkalnych, w tym wybudowany u zbiegu z ul. Jana Matejki dom spółdzielni nauczycielskiej według projektu A. Markiewicza.
Źródło:
Około połowy XVIII wieku dawna droga zaczęła stawać się ulicą wiodąca od Rozdroża Złotych Krzyży (obecnego Pl. Trzech Krzyży); w roku 1770 została uregulowana i otrzymała obecną nazwę. Około roku 1770 były podkomorzy nadworny koronny Kazimierz Poniatowski założył tam ogród "Na Górze", nazwany potem Frascati. Po północnej stronie ul. Książęcej również dla Poniatowskiego powstał inny ogród - "Na Książęcem" (obecnie Park na Książęcem).
W roku 1779-82 przy Wiejskiej wybudowano Biały Pałacyk, zaś u zbiegu z ul Górnośląską działała elegancka kawiarnia podmiejska Szymona Chovota dla wyższych sfer - Wiejska Kawa. W początkach XIX wieku w pałacyku mieściła się loża masońska. W okresie 1819-1830 mieszkał w nim carski komisarz Nikołaj Nowosilcow, po nim - gen. Józef Rautenstrauch.
W okresie Królestwa Kongresowego przy Wiejskiej powstała okazała kamienica Kruczkowskiego według projektu Józefa Grzegorza Lessla, zaś pod 11 dom własny wzniósł architekt Antonio Corazzi. W latach 1851-1853 powstały pod nr. 6/8 zabudowania Instytutu Szlacheckiego, którego miejsce po roku 1863 zajął Aleksandryjsko-Maryjski Instytut Wychowania Panien - żeńska szkoła średnia o antypolskim i rusyfikacyjnym charakterze. Instytut działał do roku 1915, kiedy został ewakuowany do Rosji.
Ulica zyskała popularność i prestiż w końcu lat 20. XX w., gdy na skarpie wiślanej przy Wiejskiej powstał kompleks budynków sejmowo-senackich: w gmachu dawnego Instytutu Maryjskiego umieszczono Sejm RP, rozbudowaną w latach 1927-28 o salę obrad sejmu według projektu Kazimierza Skórewicza, zaś w roku 1935 o Hotel Sejmowy. Po roku 1935 rozparcelowano ogrody Frascati, wznosząc na ich miejscu domy mieszkalne oraz gmach Izby Handlowej według projektu Zdzisława Mączeńskiego.
W latach okupacji niemieckiej ogrody sejmowe były miejscem egzekucji, zaś same zabudowania parlamentu ucierpiały wraz z okoliczną zabudową w roku 1944.
W okresie 1945-1950 Wiejska nosiła nazwę ulicy Ignacego Daszyńskiego. W tym okresie według projektu Bohdana Pniewskiego odbudowano i rozbudowano gmach Sejmu. Lata 1950-1961 przyniosły realizację zaburzających panoramę okolicy wielkich domów mieszkalnych, w tym wybudowany u zbiegu z ul. Jana Matejki dom spółdzielni nauczycielskiej według projektu A. Markiewicza.
Źródło: