27.04.2026 - zamówione 2 dyski SSD GOODRAM CX 400 2TB za 1698 zł - kończy nam się miejsce na dyskach SSD 460 GB (zostało 15 GB wolnego miejsca). Na tych dyskach są m.in. system operacyjny, kafelki mapy i miniatury zdjęć. Dyski będą w czwartek, w majowy weekend przeniosę na nie wszystkie dane. W maju lub w czerwcu kupię dyski HDD ~ 20 TB i przeniesiemy tam dane z dysków 3 TB (oprócz tego mamy 2 x 12 TB w RAID 1 od Esskiego).
Powstanie tunelu wiąże się z budową linii kolejowej łączącej Nędzę z Rybnikiem. Do końca 1854 roku wybudowano odcinek z Nędzy do Czernicy (oficjalne otwarcie tej części trasy miało miejsce 1 stycznia 1855). Na przeszkodzie ku dalszej budowie linii stanęło jednak wzniesienie, pod którym zdecydowano się przebić tunel. Prace przy jego budowie rozpoczęto już pod koniec 1854 roku. Wykonawcą była prywatna spółka akcyjna Wilhelmsbahn. W celu usprawnienia prac utworzono roboczą linię obejściową biegnącą przez wzgórze. Do budowy użyto cegieł klinkierowych ze specjalnie utworzonych na miejscu cegielni. Pierwsze 200 m tunelu wybudowano metodą odkrywkową, natomiast kolejne 500 metodą górniczą. Tunel drążono tzw. metodą niemiecką- drążono dwa tunele po obu stronach, nadbudowywano ściany, po tym podwyższano wykop o kilka metrów i wznoszono ścianę wyżej. Kolejnym etapem było wydrążenie tunelu łączącego dwa symetryczne i nadbudowywano sklepienie tunelu. Gdy te czynności zostały wykonane, następowało wybranie "rdzenia tunelu". Ze względu na duży napór wód gruntowych, ściany zostały uszczelnione 20 000 ton słoniny i łoju. Drążenie tunelu utrudniała kurzawka, na którą natrafiono w trakcie kopania. Również ciśnienie powodowane przez masy ziemne dawało się we znaki budowniczym, parokrotnie będąc przyczyną zawalenia się sklepienia. Napotkane trudności spowodowały opóźnienia w budowie i, aby dotrzymać terminu, 1 października 1856 oddano tymczasowo do użytku odcinek biegnący po wzniesieniu, wybudowany wcześniej jako roboczy. Przejazd tą trasą był kłopotliwy, gdyż trzeba było w tym celu użyć aż dwóch lokomotyw. Ostatecznie tunel oddano do użytku z początkiem 1857 roku. Był on jak na owe czasy sporym osiągnięciem technicznym. Miał długość 727 m, wysokość 7,5 m oraz szerokość 8,7 m. Przystosowany był do umieszczenia w nim dwóch torów. Przebiegał na głębokości do 28 m.
Niestety, już po pięciu miesiącach eksploatacji, w przeciągu jednego tygodnia (od 3 do 10 maja), na skutek tąpnięcia doszło do zgniecenia tunelu na odcinku o długości około 100 m. Dzięki interwencji górników z pobliskich kopalń, tunel przed całkowitym zawaleniem udało się zabezpieczyć drewnianą obudową. Interwencja państwa oraz pomoc finansowa górnictwa pozwoliły na odbudowę tunelu. Na czas odbudowy ponownie uruchomiono odcinek tymczasowy. Zmniejszony został przekrój tunelu, przez co mógł on pomieścić zaledwie jeden tor (a nie dwa, jak pierwotnie planowano). Odbudowę ukończono 20 grudnia 1858. W tym samym dniu ukończony został również odcinek pomiędzy Mikołowem, a Ligotą i tym samym Racibórz uzyskał połączenie z Katowicami.
1 września 1939 r., w dniu wybuchu II wojny światowej (dokładnie o godz. 5.09), polscy żołnierze wysadzili tunel. Olbrzymia eksplozja spowodowała zniszczenie dwóch budynków nad tunelem, a na drodze z Raciborza do Rybnika powstała szczelina o długości 2 m. Po zajęciu Rydułtów przez Niemców, już 8 września przystąpiono do prac naprawczych. Odbudowę ukończono jednak dopiero w połowie 1942 roku.
W dniu 28 marca 1999 przed wjazdem do tunelu od strony Rydułtów doszło do pożaru pociągu osobowego. Został on spowodowany przez zetknięcie nadwozia pociągu z przewodem zrzuconym przez nieznanego do dzisiaj sprawcę znad wjazdu do tunelu na sieć trakcyjną.
