Jeszcze trzeba wspomnieć o Dzielnicowym Komitecie PZPR i o restauracji "Wenecja" (centralnie na prawo od PDT) Interesujące jest to, że w tym miejscu, przed wojną również była knajpa o tej nazwie, tyle, że mniej ekskluzywna z racji bliskiego sąsiedztwa Kercelaka.

Widać tu także zburzony kilka lat temu Szpital św.Łazarza (biały budynek nad kinem W-Z), a na dalszym planie po prawej stronie obecnie także już nieistniejący dworzec PKS Żytnia.

do Balbina: Masz rację. :-) Zupełnie o PKS-ie zapomniałem, a był to bardzo ważny środek komunikacji obsługujący klasę chłoporobotników mieszkających na zachodnich peryferiach stolicy. Czy ktoś z młodzieży wie, kto to był chłoporobotnik? :-)

Właśnie natknęłam się na to zdjęcie w tygodniku Stolica nr 2 (1153) 11.01.1970 - jego autorem jest Zbyszko Siemaszko.

do † ML: Tak - "chłoporobotnik jak boa-grzechotnik z niebytu wynurza się fal..."

Jakoś nikt się nie zająknął o pawilonie usługowym typu "Praktyczna Pani" uwidocznionym wzdłuż ulicy Leszno (obok KD PZPR). Byłem tam z wycieczką przedszkolną i pamiętam jak musieliśmy potem rysować co tam widzieliśmy:) Samo przedszkole znajduje się wewnątrz zabudowań ulic Karolkowej, Leszno i Okopowej.
Na zdjęciu widoczne są także inne obiekty jak np. stacja Sanepid (na Lesznie, obok kina), schronisko młodzieżowe (obok kina i Sanepidu) no i budynek w którym mieściła się (mieści?) restauracja Klimczok. Czy już wtedy istniała?
Wenecja to dla mnie przede wszystkim narożna cukierenka z serwowanymi tam lodami w kulkach podawanymi pomiędzy dwoma płaskimi wafelkami. Pamięta ktoś? To był chyba autorski patent bo raczej nigdzie indziej z tym rozwiązaniem się nie spotkałem.
Dworzec PKS to jeden z kluczowych obiektów infrastruktury komunikacyjnej tamtych czasów. Jego znaczenie zmalało po zbudowaniu Dworca Zachodniego PKS na przełomie lat 70 i 80. Wydaje mi się, że w mniejszym stopniu służył chłoporobotnikom jako, że było to swoisty dworzec "centralny" nastawiony bardziej na relacje dalekobieżne. Relacje lokalne PKS obsługiwał przez małe, lokalne dworce typu Marymont, dw. Stadion czy Puławska chociaż zapewne i na Żytniej istniała jakaś część obsługująca połączenia lokalne, nie pamiętam dobrze. Tak czy owak w filmie "NIe ma róży bez ognia" dworzec służy bohaterom jako punt wypadowy do Mławy co raczej nie stanowi relacji lokalnej, podmiejskiej:)

Jest późniejszy, ale trochę szerszy kadr, z większą ilością znaczników:


P.S. Ujednoliciłem przypisania.

do Xavery: Kulkę lodów między dwoma wafelkami podawano też w kawiarni na Kościuszki 20 w Żywcu.

do Jarosław Dubowski: W kiosku z lodami obok mojego rodzinnego domu też tak serwowano lody. Można było nawet dwie kulki zamówić. Później dopiero pojawiły się wafelkowe rożki. Pamiętam też, że moja babcia robiła sama w domu lody i tez nam w takich dwu wafelkach podawała. Myślę, ze to patent z czasów kiedy nie było form do wypiekania wafelkowych rożków.

do Xavery: Pamiętam czas jeszcze przed Dworcem Stadion, że jeździli ludzie w relacji dalekobieżnej do miast na Lubelszczyźnie ok. 200 km.