Co to są te "widoczki"?

do Neo[EZN]: "Widoczki" to lokalna , spotykana w tym rejonie pamiątka. Odsuwało sie trochę wierzchniej warstwy gleby, do wyklepanego dłonią dołka kładło sie kwiaty, liście, trawę.. papierki po gumie do żucia.. całość była przykrywana kawałkiem znalezionej na podwórku szyby. Tuz przed zasypaniem należało zawołać wszystkich współuczestników zabawy, pochwalić sie i...całość zasypać na wieki.

do esski : Też to znam, ale mówiliśmy na to inaczej bodajże "pamiątka".

do esski : U mnie pomiędzy '85 a '90 rokiem też widoczki były modne. Dziewczyny biegały za kwiatkami po pobliskich klombach i przyblokowych ogródkach nierzadko narażając się na nieprzyjemności. Nie wiem skąd brały te szybki ale one zawsze skądś je wytrzasnęły. Kopały dołek i układały w nich kompozycje z kwiatków i innych znalezionych dodatków, przykrywały szybką i zasypywały. Zazwyczaj służyło to do pochwalenia się własnym widoczkiem zwanym tez czasem sekretem. Było czym się pochwalić dopóki kwiatki nie zgniły i nie zaroiło się od robaków pod tą szybką. Mam siostrę więc temat jest mi znany :)

do Rado-NDM: O widzisz, to jest to, na pewno nazywałyśmy to "sekretem" :)

do Rado-NDM: Jako podkład służyły często papierki od cukierków, czyli tzw. sreberka". Pamiętam takie rozrywki z przedszkola na początku lat 70.

do Rado-NDM: Teraz kojarzę :) Faktycznie u mnie na podwórku też niektórzy coś takiego robili. W czasie takiej zabawy znalazłem kiedyś w ziemi pfenninga z 1859 roku oraz drugiego z 1930 roku - fajny ślad po ludziach, którzy tam wcześniej mieszkali - akurat jeden budynek nieopodal powstał ok. 1850 roku.

do Neo[EZN]: Nawet na Wiki jest o tym :)

do ZPKSoft: Myśmy też te "sekrety" robili z kwiatów, głównie bratków, i w większości to byli chłopacy. To były przerwy w zabawach w "wojnę" i tym podobnych.

Ja się załapałem na zakopywanie butelek z kwiatkami. Jest taka butelka co zakopałem 30 lat temu w ogrodzie swojego wujka. Niedawno się zastanawiałem czy jeszcze tam leży ale niestety nie mam już tam dostępu.

do Marek Kuliński: Nie zdarzały się "przypadki", że ktoś nieopatrznie wlazł na te szybki (dzieciaki biegają wszędzie), rozbił je i ...... .
Rozumiem, że te szybki były małe, nie wielkości szyby z okna
W parku bródnowskim w Warszawie, jest coś współczesnego z tej bajki, a mianowicie mocna, pancerna szyba na chodniku, a pod nią jakiś układ kolorów, luster - jak się na to patrzy z góry, to przypomina to kalejdoskop - ot, taka instalacja artystyczna, gdzieś chyba mam zdjęcia, a jak nie, to mogę na życzenie zrobić

do Stenek: Ja bardzo chętnie zobaczę :)