Park Miejski im. Franciszka Kachla (dawniej Stadtpark, Park im. Świerczewskiego), liczący sobie 43 ha powierzchni, jest jednym z najstarszych tego typu obiektów na Górnym Śląsku. Założony został jako park krajobrazowy. Jego początkiem było podarowane w 1840 r. przez Huberta von Tiele-Wincklera na rzecz społeczeństwa Bytomia 330 mórg lasu dworskiego z aleją drzew i bocznymi ścieżkami, służącymi spacerom. Obszar parku powiększono o nieużytki po dawnej kopalni galmanu "Teresa" ("Theresa") w celu odizolowania centrum miasta od działalności kopalni węgla kamiennego "Karsten-Zentrum" (późniejsza "Dymitrow" i "Centrum-Szombierki") i wytyczono główną aleję spacerową, tzw. Promenadę.
Izolacyjna funkcja zieleni miejskiej była w owym czasie rozwiązaniem na wskroś nowoczesnym. Planując park, przeznaczono jego północno-zachodnią część na cele rekreacyjne, zaś wschodnią "“ na użytkowe. Tak zaplanowana struktura zachowała się z niewielkimi modyfikacjami do naszych czasów. Zmiany dotyczyły przede wszystkim układu komunikacyjnego (m. in. alejkę parkową przekształcono w dzisiejszą ul. Chrzanowskiego) i budowy niektórych budynków publicznych. Na początku XX wieku wyburzono stare, a na ich miejsce wzniesiono: monumentalny gmach Sądu Cywilnego (1915 r.), czyli dzisiejszego Urzędu Miejskiego, oraz krytego basenu (1931 r.) w miejscu budynku wodociągów miejskich i łaźni miejskiej z 1868 r. (gdzie wykorzystywano kopalniane solanki). W prawie niezmienionym kształcie pozostał układ przestrzenny z XIX w.
Centralną oś stanowiła aleja zwana Promenadą "“ biegnąca dziś pomiędzy muszlą koncertową a fontanną w głąb parku, od niej zwano czasem "Promenadą" cały park. Było to ulubione miejsce spacerów, obowiązkowo co niedzielę promenował tu miejscowy wielki świat. Promenadą, mijając po lewej podświetloną fontannę, dochodziło się do stawu gondolowego (Gondelteich), po którym można było pływać łódkami. Nieco na północ znajdował się ulubiony przez dzieci "Bärenzwinger" - miniaturowy ogród zoologiczny z lwem, niedźwiedziami brunatnymi, wilkami, małpami i egzotycznymi ptakami (zlikwidowany w połowie lat 60 XX w.). Ten ogród zoologiczny ufundował bytomski bogacz i filantrop Ignatz Hakuba, zapisując na ten właśnie cel w testamencie sto tysięcy marek. Obecnie dawny niedźwiedzi wybieg wykorzystywany jest jako kawiarenka letnia "Pod misiami", a jej ozdobą jest rzeźba stylizowanych misiów, autorstwa Józefa Sawickiego i Henryka Fudali.
W zachodniej części parku zlokalizowano duży staw ze spinającym jego brzegi mostem, zwany stawem łabędzim (Schwanenteich). W jego pobliżu ustawiono przeniesiony z Mikulczyc na początku XX w. (w 1901 r.) szesnastowieczny drewniany kościół św. Wawrzyńca, zwany Schrotholzkirche. Wewnątrz urządzono miejsce pamięci bytomian poległych w I wojnie światowej. Kościół spłonął w 1982 r. Na północ od stawu usytuowano pomnik "Bismarckdenkmal" upamiętniający słynnego "żelaznego kanclerza". U stóp pomnika w kształcie ogromnego głazu znajdował się starannie uprawiany dywan kwiatowy. Dokładnie w tym miejscu znajduje się dziś skwer z grupą rzeźb, tworzących, "Aleję Muz" autorstwa Tadeusza Sadowskiego. Północna część parku, bliżej współczesnej ulicy Olimpijskiej, też obfitowała w atrakcje. Zimą dzieci szalały na "rodelbanie", czyli sztucznym torze saneczkowym. W jego pobliżu wznosiła się pokopalniana hałda przekształcona w "Górę Miłości" (Liebeshöhe) urządzona na wzór dziewiętnastowiecznych parków romantycznych z bogatym w rośliny alpinarium. Dalej idąc na wschód dochodziło się do kortów tenisowych oraz boiska, zmienianego zimą w publiczną ślizgawkę.
Wszystkie relacje z ówczesnych czasów podkreślają niezwykle staranne utrzymywanie parku. Aleje, ławki, trawniki, liczne sztuczne strumyki i kaskady, wreszcie zieleń "“ wszystko to było nieustannie konserwowane, sprzątane, czyszczone, strzyżone... Park był stale pilnowany, a dozorcy bezlitośnie egzekwowali przestrzeganie porządku. Parkiem kierowali fachowi ogrodnicy. Jedynym z najbardziej zasłużonych był "Parkdirektor" Kohler, działający w Bytomiu na początku ХХ wieku (1911 r.). Przybył na Śląsk z Budapesztu, skąd przynosił do Bytomia podpatrzone w tamtejszych zieleńcach rozwiązania. Park miejski zawdzięcza mu poszerzenie parku (w latach 1911-12), masowe nasadzenie kasztanowców, a także sprawdzenie licznych gatunków rodzimych i egzotycznych krzewów. Do współpracy zaangażowany znanego architekta Kapsta, który między innymi zaprojektował zwierzyniec. Od 1920 r. parkiem zajmował się R. Zeblin. W 1992 roku Park Miejski im. Franciszka Kachla został wpisany do rejestru zabytków województwa katowickiego. Park ten, w okresie międzywojennym uznawany za najpiękniejszy na całym Śląsku po parku Szczytnickim we Wrocławiu, jest dziś tylko cieniem dawnej świetności, mimo to jest nadal miejscem gdzie mieszkańcy Bytomia chętnie spędzają wolny czas.
do ZPKSoft: Dzięki Zosiu za zwrócenie uwagi, w wolnym czasie poprawię ten tekst, choć jak go dodawałem to nie tak on wyglądał, i o ile mnie pamięć nie myli były w nim zawarte zdjęcia. No cóż, pewnie to efekt jakichś zmian wprowadzanych przez Neo na stronce, ale da się to poprawić.
