Ulica powstała za sprawą spółki Cassier & Sohn. Początkowo łączyła ul. Sienkiewicza z ul. Szczytnicką i dopiero na przełomie XIX i XX w. przedłużono ją w obu kierunkach, do nieistniejącej ul. Płowieckiej i do ogródków działkowych za ul. Walecznych. Zabudowę wzniesiono w latach 1889-1893. Patronką ulicy została św. Jadwiga (Hedwig).

Po wojnie patronem został Mikołaj Rej (1505-1569), wybitny polski poeta i prozik.

Początki ulicy siegają końca XVIII w. kiedy to w rejonie obecnego Muzeum Przyrodniczego wzniesiono z rozkazu Fryderyka Wielkiego Bastion Gwiazdy. Jednak dopiero od 1807 r. po zburzeniu wspomnianych fortyfikacji ulica zaczęła nabierać miejskiego charakteru. Początkowo sięgała tylko do obecnej ul. Świętokrzyskiej, następnie przedłużano ją kolejno do ul. Matejki i do ul. Górnickiego. Dopiero pod koniec XIX w. ulica dotarła do obecnej ul. Piastowskiej. Ostatnie przed wojną budynki wzniesli w latach 20 XX w. Theo Effenberger i Heinrich Lauterbach. Nazwa ulicy pochodziła od wspomnianego juz Bastionu Gwiazdy (Stern => gwiazda).

Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety tej ulicy. W kolejnych latach luki w zabudowie były stopniowo uzupełniane przeważnie blokami wątpliwych walorach estetycznych. W latach 60. przebudowano początkowy odcinek ulicy na dwujezdniowy z wydzielonym torowiskiem tramwajowym. Obecnie przeprowadzany jest generalny remont ulicy między ul. Wyszyńskiego i ul. Bujwida. Prace mają się zakończyć w połowie 2006 r.