Narożna kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 82. Numer posesji był podwójny. Dla ówczesnej Hoheneggergasse był to nr 15, zaś dla llichstraße był to nr 12. Budynek został wzniesiony w 1892 r. przez Ludwiga Kametza, który był zarazem jego pierwszym właścicielem. Oprócz właściwej kamienicy zbudowano również budynek pralnię. Po śmierci seniora rodu kamienicę przejęli spadkobiercy, którzy następnie (około 1926 r.) sprzedali ją lekarzowi żydowskiego wyznania Ottowi Schwarzowi , który wcześniej mieszkał w kamienicy na Saskiej Kępie 9. Doktor Otto Schwarz (1882 - 1959) i jego żona Elżbieta z domu Słowik (1893-1975), która pracowała jako siostra (tak się poznali), mają grób z pomnikiem na cmentarzu w Dąbrowie, skąd pochodziła rodzina małżonki. Wcześniej, bo krótko po podziale miasta w 1920 r. na pierwszym piętrze ulokowano tymczasowo czechosłowacką ekspozyturę urzędu dla handlu zagranicznego. W kamienicy mieszkała m.in. malarka Ida Münzberg o czym przypomina tablica pamiątkowa autorstwa Huberta Kiszy odsłonięta w 1996 r. Malarka przyszła na świat w 1876 r. w Trzycieżu (obecnie na tzw. Zaolziu w Republice Czeskiej) w domu leśniczego Komory Cieszyńskiej Adolpha i Cecylii z domu Grimm. Jej chrzest podobnie jak w wypadku starszych i młodszych braci odbył się w miejscowym kościele katolickim pod wezwaniem św. Michała Archanioła z 1806 r. Przed 1885 r. rodzina przeprowadziła się do Cieszyna do domku będącego własnością Komory Cieszyńskiej na Przykopie 62. Około 1900 r. Münzbergowie ponownie przeprowadzili się, ale tym razem do kamienicy przy ówczesnej Schmerlinggasse 9 . Dziesięć lat później jeszcze raz doszło do przeprowadzki na tej samej ulicy, ale pod numer 22 . W latach 1903-1911 Ida uczęszczała do szkoły artystycznej oraz studiowała malarstwo w Wiedniu. W 1912 r. powróciła do Cieszyna i została nauczycielką rysunku w niemieckim publicznym żeńskim liceum - Mädchen Lyzeum. W wyniku podziału Śląska Cieszyńskiego w 1920 r. została obywatelką nowo powstałego miasta Czeski Cieszyn. Trudno stwierdzić, kiedy rozpoczęła karierę artystyczną, ale należy zaznaczyć, iż w 1917 r. wykonała kolorowe ilustracje do książki z bajkami. Najprawdopodobniej jedna z pierwszych wernisaży odbyła się w wynajętych pomieszczeniach handlowych Adolfa Fasala na Saskiej Kępie w 1922 r. W dwa lata później uczestniczyła w wielkiej wystawie cieszyńskich malarzy, która miała miejsce na cieszyńskim Zamku. Otwarta została w Wielkanoc. W tym samym roku brała udział w wystawie artystyczno-rzemieślniczej zorganizowanej w nowo-wybudowanej niemieckiej sali gimnastyczne przy ul. Schillera . Również następne lata były pod znakiem licznych wystaw. Ponieważ miasto Czeski Cieszyn nie posiadało własnej galerii, wystawy z braku lokum organizowała w swoim mieszkaniu w 1930 i 1932 r., do którego przeprowadziła się pod koniec lat 20tych. Mieszkała na drugim piętrze razem ze swym młodszym o cztery lata bratem Robertem, który w owym czasie był majorem w stanie spoczynku. Największa wystawa, gdzie przedstawiono publiczności 80 obrazów, odbyła się w 1933 r. w czeskocieszyńskim Ratuszu - w sali muzealnej. O licznych poczynaniach artystki informowała gazeta: Deutscher Grenzbote für Polnisch-Schlesien wydawana w Cieszynie, a której redaktorem był Rudolf Pszczolka. W latach II wś. wystawiała swój dorobek w licznych miastach na Śląsku oraz w Niemczech. Po zakończeniu wojny została wpisana na listę osób przeznaczonych do wysiedlenia, jednak ostatecznie po udanej rehabilitacji pozostała. Pierwsza powojenna wystawa odbyła się dopiero w 1955 r., kiedy w ramach Wystawy Śląska Cieszyńskiego prezentowano 60 obrazów. Sama autorka nie dożyła otwarcia wystawy, albowiem zmarła zaledwie 5 dni przed jej oficjalnym otwarciem. Od tamtych lat odbyły się tylko trzy retrospekcyjne wystawy w latach 1976, 2006 (w Trycieżu) oraz 2016. Na marginesie należy dodać, iż sama dobierała oprawy dla swych obrazów argumentując, iż jej dzieci muszą być należycie ubrane. Ida Münzberg nigdy nie wyszła za mąż. Pochowana jest na cmentarzu komunalnym w Czeskim Cieszynie. Reszta rodziny Münzbergów spoczywa na cmentarzu ewangelickim w Cieszynie. Krótko po II wś. właścicielem kamienicy pozostał lekarz Otto Schwarz.