Historyczna nazwa - Nalewki - pochodziła od płynącej tędy rzeczki Bełczącej, zwanej też Nalewką, z racji zaopatrywania w wodę okolicznych mieszkańców.

Najdawniejszymi obiektami przy ulicy były zbudowane około roku 1662 budynki klasztoru Brygidek wraz z kościołem Św. Trójcy dobudowanym w latach 1652 - 1658, oraz przyporządkowany numeracji ul. Długiej arsenał. W roku 1769 rozpoczęła się budowa Magazynu Karowego. Główną zabudowę Nalewek stanowiły jednak drewniane zabudowania mieszkalne, zaś ulica słynęła z nierządu.

Gwałtowny rozwój ulicy nastąpił w latach 20. XIX wieku i był związany z osiedleniem się tu wyznawców judaizmu; Nalewki stały się główną ulicą handlową w utworzonej w okolicy dzielnicy żydowskiej.

Po roku 1835 na terenie dawnego Magazynu Karowego działał IV Oddział Warszawskiej Straży Ogniowej, zaś zabudowania położone bliżej Arsenału zajęły Koszary Artylerii.

Około roku 1900 na miejscu rozebranych zabudowań Brygidek wystawiono gigantyczny handlowy Pasaż Simonsa, który przeszedł rozbudowę w roku 1904. Towarzyszyło jej powstanie nowej drogi dojazdowej do Pasażu - ulicy Przejazd.

Krótko przed rokiem 1939 Nalewki były spokojną ulicą żydowskiej dzielnicy, znaną z koszernych restauracji i prywatnych banków. Bombardowania roku 1939 przyniosły pierwsze zniszczenia w zabudowie, jednak ostateczną zagładę ulicy przyniosło dopiero powstanie w getcie warszawskim.

Ostatecznie ulica Stare Nalewki w Warszawie jest zachowanym odcinkiem historycznej ulicy Nalewki, obecnie pozbawionym zabudowy i zredukowaną do roli alejki przy Ogrodzie Krasińskich.

Wikipedia

Pierwotnie droga łącząca rejon Leszna z Nalewkami. Jako ulica biegnąca od ul. Długiej i ul. Leszno do Nowolipek powstała w roku 1766. Jej zabudowa powstała od końca XVIII wieku; były to przeważnie dwupiętrowe kamienice oraz tworzący przewężenie ulicy Pałac Mostowskich, rozbudowany około roku 1775. Lata 1821-28 przyniosły realizację kamienic projektowanych przez wybitnych architektów, takich jak Karol Galle i Antonio Corazzi. Cała dawna zabudowa ulicy została zniszczona w roku 1944 – w czasie powstania warszawskiego w rejonie późniejszej ulicy toczyły się walki w Ogrodzie Krasińskich o tzw. Pasaż Simonsa. Współczesna ulica powstała w latach 1946-1947 i wytyczona została wśród ruin getta warszawskiego, otrzymując nazwę Marcelego Nowotki. Zmieniono w ten sposób przedwojenny układ w tym rejonie Warszawy – włączono w jej skład fragment ulicy Przejazd, Nowolipki, Nalewki oraz Placu Muranowskiego, wszystkie w obrębie części miasta zamieszkanej głównie przez Żydów. Z dawnej zabudowy ulicy zrekonstruowano w okresie powojennym jedynie Pałac Hilzenów – Mostowskich, gdzie od roku 1949 znalazła siedzibę Komenda Stołeczna Milicji Obywatelskiej. W 1951 przed kino Muranów trafiła zabytkowa fontanna z roku 1866, projektu Józefa Orłowskiego i Alfonsa Grotowskiego, o wystroju rzeźbiarskim wykonanym przez Leonarda Marconiego. Jej wcześniejszymi lokalizacjami były ul. Krakowskie Przedmieście oraz Plac Bankowy. W okresie powojennym powstała zabudowa ulicy w większości w stylu socrealistycznym, na północ od ul. Anielewicza osiedle projektu pracowni Stanisława Brukalskiego (1953). Według projektu budynki miały otrzymać bogaty wystrój klasycystyczny, lecz po odejściu od socrealizmu budynki otynkowano gładko bez realizacji wystroju. 12 października 1963 roku odsłonięto Pomnik Żołnierza 1 Armii Wojska Polskiego, ostatnie przed śmiercią dzieło Xawerego Dunikowskiego.

W 1990 ulica zmieniła nazwę i patrona na gen. Władysława Andersa. W 1999 na skwerze pomiędzy ul. Andersa a Ogrodem Krasińskich powstał Pomnik Bitwy o Monte Cassino proj. Kazimierza Gustawa Zemły wraz z obeliskiem z podobizną gen. Władysław Andersa.

Wikipedia