Most Pamięci Sybiraków w Opolu - główna przeprawa drogowa nad rzeką Odrą, na którą składają się w istocie 2 równoległe mosty; dawniej Most Śląsko-Dąbrowski, do 1945 r. Adolf Hitler-Brücke. Most stanowi tzw. wąskie gardło i w godzinach szczytu jego przepustowość ulega wyczerpaniu; poprowadzono tędy większość linii opolskiego MZK. Do początku 2007 r. biegła tędy droga krajowa 94 a przedtem także 46 i 45; obecnie droga wojewódzka 414.



Historia przeprawy to głównie historia mostu południowego (kierunek: do centrum), który został uroczyście otwarty 30 kwietnia 1933 r., w związku z budową obwodnicy śródmiejskiej Opola, na którą składały się również obecne ulice: Nysy Łużyckiej i Katowicka. Most do roku 1945, kiedy to został wysadzony przez wycofujące się oddziały niemieckie, nosił imię Adolfa Hitlera (Adolf Hitler-Brücke). W styczniu 1945 r. Niemcy wysadzili środkowy filar i wschodni przyczółek. Spowodowało to zawalenie się najkrótszego przęsła, przęsło o rozpiętości 46 m oparło się z jednej strony o pozostałość środkowego filara, natomiast stalowe przęsło podwieszone utonęło w nurcie Odry. W 1984 r. oddano do użytku most północny na którym obecnie odbywa się 3 pasami ruch w kierunku Zaodrza.



Konstrukcja składa się z (idąc w kierunku Zaodrza): przyczółka wschodniego, przęsła zalewowego o rozpiętości teoretycznej 16,92 m, przęsła nurtowego o rozpiętości 58,08 m, kolejnego przęsła nurtowego o rozpiętości 46,00 m oraz przęsła zalewowego 38,00 m i przyczółka zachodniego. Rozpiętość teoretyczna całej przeprawy wynosi 159 m. Szerokość użytkowa obiektu wynosi 12,00 m, z czego 7,50 m przypada na jezdnię. Cała konstrukcja oparta jest na 2 przyczółkach i 3 filarach. Generalnie konstrukcja nośna jest wykonana z żelbetu, jednak fragment najdłuższego przęsła składa się z trzech 2-metrowych blachownic tworzących tzw. przęsło zawieszone na żelbetowych wspornikach (wyprowadzonych z prawego i środkowego filara).



Źródło:

Autorzy:

Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).

Rzeka ma długość 854,3 km, z czego 742 km w Polsce. Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce.

Wypływa na wschodzie Czech, w Górach Odrzańskich w Sudetach Wschodnich, na wysokości 634 m n.p.m.; uchodzi do Roztoki Odrzańskiej, będącej zatoką Zalewu Szczecińskiego, w północno-zachodniej części Polski, przy północnej granicy miasta Police.

Największymi miastami nad Odrą są: Ostrawa w Czechach oraz Opole, Wrocław i Szczecin w Polsce.

Odra swoje źródło ma na południowo-wschodnim zboczu wzgórza Fidlův kopec w Górach Odrzańskich na wysokości 634 m n.p.m. Płynie przez Bramę Morawską, poniżej przez Śląsk. W górnym biegu pomiędzy Boguminem a ujściem Olzy na krótkim odcinku jest rzeką graniczną między Polską a Czechami, a w dolnym – od ujścia Nysy Łużyckiej (w km 542,4) stanowi granicę między Polską i Niemcami przez 161,7 km długości swojego biegu. Powyżej Gryfina we wsi Widuchowa, na 704,1 km biegu, Odra rozdziela się na dwa nurty – Odrę Wschodnią (która przechodzi w Regalicę do jeziora Dąbie) oraz płynącą przez centralne dzielnice Szczecina i omijającą od zachodu jezioro Dąbie – Odrę Zachodnią. W okolicy Szczecina, na Międzyodrzu, płynie już kilkoma korytami, z których główne to (oprócz Odry Wschodniej i Zachodniej) Duńczyca, Parnica i Święta. Odcinek rzeki w Policach utworzony przez połączenie Odry Zachodniej i wód wypływających z jeziora Dąbie poprzez Iński Nurt, Babinę aż do ujścia do Roztoki Odrzańskiej nosi nazwę Domiąży.

Północna część Odry Zachodniej, począwszy od północnego mostu Trasy Zamkowej w Szczecinie, należy do akwenu polskich morskich wód wewnętrznych.

Średni spadek rzeki w jej górnym biegu wynosi 7,2‰, poniżej Bramy Morawskiej spadek zmniejsza się do 0,33‰, a średni spadek na całej długości wynosi 0,74‰.

Dzięki uregulowaniu całego koryta Odra jest najdłuższą śródlądową drogą wodną w Polsce. Nazwana Odrzańską Drogą Wodną była żeglowna od ujścia Opawy. Po powodziach z 1997 - Powódź tysiąclecia oraz z 2010 jest żeglowna od Śluzy Koźle długość odcinka żeglownego zmniejszyła się z 761 km do 646 km. Skanalizowana od Kędzierzyna-Koźla do Brzegu Dolnego, była wykorzystywana przez kraje środkowoeuropejskie nie mające dostępu do morza.

Kanalizacja Odry odbyła się w dwóch etapach. Pierwszy zrealizowano w latach 1888 - 1897, skanalizowano wówczas odcinek od Koźla do ujścia Nysy Kłodzkiej, wybudowano 12 stopni wodnych ze śluzami komorowymi. Szybko jednak okazało się, że jest to niewystarczająca liczba i w latach 1907 - 1922 w ramach drugiego etapu powstało 10 kolejnych stopni.

W dorzeczu Odry znajduje się 7 elektrowni wodnych (największa w Brzegu Dolnym o mocy 9,7 MW).

Na Odrze funkcjonuje kilka przepraw promowych, w tym na terenie województwa lubuskiego w Milsku, Pomorsku, Brodach i Połęcku. W Bytomiu Odrzańskim i Brzegu Dolnym działa przeprawa promowa.

Powierzchnia dorzecza Odry obejmuje obszar 118 861 km² z tego 106 056 km² w Polsce, co stanowi 32,9% powierzchni kraju. Dorzecze wykazuje asymetrię na korzyść dopływów prawobrzeżnych. Jego najwyższym punktem jest wierzchołek Śnieżki (1602 m n.p.m.).

Największymi lewobrzeżnymi dopływami są rzeki wypływające w Sudetach, m.in. Opawa, Nysa Kłodzka, Bystrzyca, Kaczawa, Bóbr i Nysa Łużycka; wśród dopływów prawobrzeżnych wyróżnia się najzasobniejszy w wodę i najdłuższy dopływ Odry - Warta, poza tym m.in. Mała Panew, Barycz i Ina.

Kanały śródlądowe łączące się z Odrą:

* Kanał Gliwicki (prawy, 98 km rzeki, Kędzierzyn-Koźle)
* Kanał Odra-Sprewa (lewy, 553 km rzeki, Eisenhüttenstadt)
* Kanał Finow (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Odra-Hawela (lewy, 667 km rzeki, Hohensaaten)
* Kanał Hohensaaten-Friedrichsthal (niem. Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße, HoFriWa) (lewy, Odra Zachodnia, Hohensaaten)

Poprzez Wartę, jej dopływ Noteć i Kanał Bydgoski Odra posiada połączenie także z Wisłą.

Źródło [ Wikipedia]
Stare mapy rzeki Odry z 1896 roku można znaleźć na

Ulica obejmowała dawniej odcinek, noszący dziś nazwę ul. Batalionów Chłopskich, który został przemianowany uchwałą Rady Miasta z 28 listopada 1996 r.

Uchwałą Rady Miasta z dnia 17 listopada 2005 r. dotychczasowej drodze publicznej nadano nazwę ul. Księdza Norberta Bonczyka.