W 1970 roku małżeństwo Teresa i Stanisław Rażniewscy oraz Danuta Koenig zorganizowali grupę pracowników Uzdrowiska Cieplice Śląskie, którzy wspólnie, raz w tygodniu jeździli w góry na narty. Do dorosłych dołączyły dzieci oraz pracownicy i ich dzieci z pobliskiego szpitala. Grupa tych pasjonatów narciarstwa powiększała się i w 1972 r. przybrała nazwę Szkoła Narciarska „Aesculap”.



Kolejne lata to wzrost ilości jej uczestników, wydłużenie okresu szkolenia (od października do końca kwietnia), jesienią wycieczki w góry, zimą wyjazdy na narty, w okresie ferii - obozy zimowe. Najmłodszymi uczestnikami tych szkoleń są cztero- i pięciolatkowie, a najstarszymi – ich rodzice oraz dziadkowie. Dzieci i młodzież podzielona jest ze względu na wiek i umiejętności narciarskie. Szkoła szkoli własnych instruktorów narciarskich.



W 1982 r. następuje rejestracja stowarzyszenia pod nazwą Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy „Aesculap” z siedzibą w Jeleniej Górze. Oprócz grup dzieci i młodzieży uczących się jazdy na nartach jest grupa zawodników sportowych, rywalizujących z zawodnikami z innych klubów sportowych i osiągająca znaczące sukcesy. Do tej pory członkowie Szkoły Narciarskiej jeździli na narty głównie w Karkonosze. Z powodu ogłoszenia stanu wojennego (13 grudnia 1981 r.) wyjazdy w strefę przygraniczną stały się niemożliwe i zaczęto szukać innych miejsc do prowadzenia zajęć narciarskich. I tak powstał pomysł, aby własną bazę narciarską zbudować od podstaw w będących białą plamą na narciarskiej mapie Górach Kaczawskich.



Pierwszy wyciąg zaczepowy tzw. wyrwirączka zainstalowany został na stoku Ulimka w Górnym Dziwiszowie. Ale tego było za mało. Stanisław Rażniewski - główny pomysłodawca Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra - podjął się wdrożenia projektów w życie. W 1988 r. rozpoczęto budowę pierwszego wyciągu orczykowego na północnym stoku Łysej Góry ( 707 m npm.) Wiele prac wykonywano w czynie społecznym, również udziałem dzieci i młodzieży Aesculapa.



W 1991 r. pozyskano bogatego inwestora – Zakład Budowy Kopalń w Lubinie, który zainwestował 4 mld starych złotych w budowę zbiornika na wodę, pompowni, hangaru, drogi dojazdowej, rurociągów, zakup ratraka, maszyn śnieżących, sprężarek i pomp. Wcześniej Aesculap stał się właścicielem części ziemi, resztę dzierżawiąc od rolników. Powstały następne wyciągi orczykowe i talerzykowe, zbudowano budynki, w których są bary szybkiej obsługi, toalety, stacja ratownicza. I takie były początki małej stacji narciarskiej zbudowanej od podstaw w terenie do tej pory dziewiczym, kilkanaście km od Jeleniej Góry, przy trasie z Legnicy i Zagłębia Miedziowego w Karkonosze.



Obecnie na stokach Łysej Góry do dyspozycji narciarzy są trzy łatwe trasy zjazdowe, każda o długości 1000 m, przy różnicy poziomów 165 m. Jest pięć wyciągów narciarskich o długości : 900 m, 670m, 900 m, 502 m, 660 m. Działa system sztucznego naśnieżania. Na oświetlonym stoku można jeździć do późnego wieczora.



9 stycznia 2011 r. o godz. 9.30 slalomem gigantem, w którym startowali aktualni i byli członkowie Aesculapa rozpoczęto obchody 40 – lecia Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap. W trakcie oficjalnych uroczystości osłonięto pamiątkową tablicę, nadajacą mikrostacji imięTeresy i Stanisława Rażniewskich.



(opis pochodzi z