Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 5.66
 | Polska › woj. łódzkie › powiat wieluński › Wieluń › ul. Reformacka › Mury miejskie › Baszta Swawola |
24 listopada 2014 , Na plantach, w pobliżu bloku napotykamy na relikty baszty o intrygującej nazwie "Swawola". Obiekt powstał w XVI w. z cegły i kamienia polnego na fundamentach z wapienia. Czyżby było to miejsce uciech cielesnych ?
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2011 styczeń
15 lat 3 miesiące 20 dni |
Dodane: 8 grudnia 2014, godz. 12:09:08
Autor zdjęcia: ZPKSoft
Rozmiar: 1600px x 1210px
Licencja: CC-BY-NC-ND 3.0
3 pobrania 1188 odsłon 5.66 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia ZPKSoft
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
baszty
|
Baszta Swawola
więcej zdjęć (6)
Zbudowano: XVI w.
Relikt baszty „Swawola” zlokalizowany jest w środkowej części muru północnego na plantach przy ulicy Palestranckiej. Jej cylindryczny kształt oraz widoczne otwory strzelnicze wskazują bezspornie jej fortyfikacyjny charakter. Fundamenty budowli zostały wzniesione z kamienia wapiennego, a sama wieża zawiera wiele elementów ceglanych i z kamienia polnego.
Data lub czas powstania
XVI w.
W wyniku przebudowy starszego obiektu.
Materiał budowlany
Obiekt murowany z cegły, kamienia wapiennego i kamienia polnego.
Historia
Półokrągła baszta o przeznaczeniu artyleryjskim została zbudowana prawdopodobnie w II poł. XVI w. za czasów panowania Zygmunta Augusta. W roku 1587 umieszczono w niej kluczowate otwory strzelnicze, a dach pokryto farbą koloru czerwonego. Sześć lat później, w 1593 r., obiekt został doposażony w dachówki pozyskane z rozebranej baszty „Skarbczyk”. Tak jak pozostała część fortyfikacji miejskich, na przestrzeni kolejnych wieków baszta utraciła swój obronny charakter i niszczała na skutek braku prac konserwacyjnych oraz rozkradania materiału budowlanego. Widmo całkowitej rozbiórki obiektu zostało oddalnone w związku z dobudowaniem do jej murów gospodarstwa. W II poł. XX w. pozostałości baszty poddano rekonstrukcji, a po powstaniu plant obiekt został odsłonięty dla wszystkich przemierzających miasto od strony ulicy Zamenhofa.
Ciekawostki
Nazwa obiektu wywodzi się prawdopodobnie ze zwyczaju łączenia baszty z miejscem uciech dla ciała.
za :
Data lub czas powstania
XVI w.
W wyniku przebudowy starszego obiektu.
Materiał budowlany
Obiekt murowany z cegły, kamienia wapiennego i kamienia polnego.
Historia
Półokrągła baszta o przeznaczeniu artyleryjskim została zbudowana prawdopodobnie w II poł. XVI w. za czasów panowania Zygmunta Augusta. W roku 1587 umieszczono w niej kluczowate otwory strzelnicze, a dach pokryto farbą koloru czerwonego. Sześć lat później, w 1593 r., obiekt został doposażony w dachówki pozyskane z rozebranej baszty „Skarbczyk”. Tak jak pozostała część fortyfikacji miejskich, na przestrzeni kolejnych wieków baszta utraciła swój obronny charakter i niszczała na skutek braku prac konserwacyjnych oraz rozkradania materiału budowlanego. Widmo całkowitej rozbiórki obiektu zostało oddalnone w związku z dobudowaniem do jej murów gospodarstwa. W II poł. XX w. pozostałości baszty poddano rekonstrukcji, a po powstaniu plant obiekt został odsłonięty dla wszystkich przemierzających miasto od strony ulicy Zamenhofa.
Ciekawostki
Nazwa obiektu wywodzi się prawdopodobnie ze zwyczaju łączenia baszty z miejscem uciech dla ciała.
za :
Mury miejskie
więcej zdjęć (10)
Zbudowano: XIV w.
Zabytek: 614832 405 z 1948; 187/972 z 30.12.1967 ; 404/973 z 30.12.1967
Mury obronne Wielunia miały długość około 1300 metrów i obejmowały teren starego miasta o powierzchni 12 ha. Zbudowane zostały na planie nieregularnego owalu złożonego z prostych odcinków. Miały wysokość 8,5 metra, wzniesione z kamienia wapiennego, zwieńczone ceglanym krenelażem[potrzebne źródło]. Pierwotnie mury nie posiadały żadnych baszt a jedynie dwie bramy: Kaliską i Krakowską. Wieluń jest jednym z 25 miast otoczonych za czasów Kazimierza Wielkiego murami obronnymi. Tworzył on wraz z m.in. „orlimi gniazdami” pas fortyfikacji strzegących południowo-zachodniej granicy Korony ciągnących się od Krakowa aż do Ostrzeszowa. Wieluńskie fortyfikacje powstawały po pożarze miasta w 1335 roku stopniowo zastępując umocnienia drewniano-ziemne.
Bramy i baszty:
Brama Krakowska - jedyna zachowana do dziś brama miejska. Zbudowana w XIV w. u wylotu traktu do Krakowa, na początku XIX wieku rozebrano stary ratusz miejski, zaś nową budowlę postanowiono dobudować do Bramy Krakowskiej wykorzystując ją jako wieżę ratuszową.
Brama Kaliska - zbudowana u wylotu traktu do Kalisza
Brama Maksymiliańska - (dobudowana w XVI wieku) u wylotu na Opole
Baszta Męczarnia - znajduje się w pobliżu ratusza i Bramy Krakowskiej, przy ulicy Podwale.
Baszta Prochownia - ruiny baszty znajdują się w sąsiedztwie ratusza.
Baszta Skarbczyk - zlokalizowana w pobliżu Muzeum Ziemi Wieluńskiej przy ulicy Narutowicza.
Baszta Swawola - znajduje się na plantach przy ul. Palestranckiej.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Bramy i baszty:
Brama Krakowska - jedyna zachowana do dziś brama miejska. Zbudowana w XIV w. u wylotu traktu do Krakowa, na początku XIX wieku rozebrano stary ratusz miejski, zaś nową budowlę postanowiono dobudować do Bramy Krakowskiej wykorzystując ją jako wieżę ratuszową.
Brama Kaliska - zbudowana u wylotu traktu do Kalisza
Brama Maksymiliańska - (dobudowana w XVI wieku) u wylotu na Opole
Baszta Męczarnia - znajduje się w pobliżu ratusza i Bramy Krakowskiej, przy ulicy Podwale.
Baszta Prochownia - ruiny baszty znajdują się w sąsiedztwie ratusza.
Baszta Skarbczyk - zlokalizowana w pobliżu Muzeum Ziemi Wieluńskiej przy ulicy Narutowicza.
Baszta Swawola - znajduje się na plantach przy ul. Palestranckiej.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
ul. Reformacka
więcej zdjęć (116)