Baszta Swawola

Relikt baszty „Swawola” zlokalizowany jest w środkowej części muru północnego na plantach przy ulicy Palestranckiej. Jej cylindryczny kształt oraz widoczne otwory strzelnicze wskazują bezspornie jej fortyfikacyjny charakter. Fundamenty budowli zostały wzniesione z kamienia wapiennego, a sama wieża zawiera wiele elementów ceglanych i z kamienia polnego.
Data lub czas powstania
XVI w.
W wyniku przebudowy starszego obiektu.
Materiał budowlany
Obiekt murowany z cegły, kamienia wapiennego i kamienia polnego.
Historia
Półokrągła baszta o przeznaczeniu artyleryjskim została zbudowana prawdopodobnie w II poł. XVI w. za czasów panowania Zygmunta Augusta. W roku 1587 umieszczono w niej kluczowate otwory strzelnicze, a dach pokryto farbą koloru czerwonego. Sześć lat później, w 1593 r., obiekt został doposażony w dachówki pozyskane z rozebranej baszty „Skarbczyk”. Tak jak pozostała część fortyfikacji miejskich, na przestrzeni kolejnych wieków baszta utraciła swój obronny charakter i niszczała na skutek braku prac konserwacyjnych oraz rozkradania materiału budowlanego. Widmo całkowitej rozbiórki obiektu zostało oddalnone w związku z dobudowaniem do jej murów gospodarstwa. W II poł. XX w. pozostałości baszty poddano rekonstrukcji, a po powstaniu plant obiekt został odsłonięty dla wszystkich przemierzających miasto od strony ulicy Zamenhofa.
Ciekawostki
Nazwa obiektu wywodzi się prawdopodobnie ze zwyczaju łączenia baszty z miejscem uciech dla ciała.

za :

http://www.turystyka.wielun.pl/pl/poi/3277844