starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 5.97

Polska woj. lubelskie Lublin Śródmieście ul. Narutowicza Gabriela, prezydenta Narutowicza 12

20 grudnia 2014 , Ulica Narutowicza 12 - obecnie Instytut Pedagogiki Wydziau Pedagogiki i Psychologii UMCS. Dawniej Namiestnikowska nr 296. W latach 1859-1918 siedziba Gimnazjum Męskiego, 1919-1933 siedziba Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica, 1933-1939 siedziba Gimnazjum Żeńskiego im. Unii Lubelskiej.

Skomentuj zdjęcie
Proszę ADM o wklejenie tekstu do opisu obiektu.
Dawne gimnazjum zostało wybudowane na placu należącym niegdyś do zakonu brygidek, w latach 1857-1859 wg. projektu Antoniego Sulimowskiego, pod kierunkiem Juliana Ankiewicza. Do 1918 r. wybudowany budynek mieścił gimnazjum męskie. Od+ remontowany w latach 20-tych, zaadaptowano na pomieszczenia Sądu Apelacyjnego i Państwowego Gimnazjum im. St. Staszica. Później Gimnazjum Żeńskie im. Unii Lubelskiej. Obecnie mieści Wydział Pedagogiki i Psychologii UMCS. Elewacje eklektyczne.
Opis (sytuacja, material i konstrukcja, rzut, bryła, elewacje, dach, wnętrze wyposażenie, instalacje)
Budynek w ciągu zabudowy ul. Narutowicza, od półn.-wsch. przylega do skweru przed kościołem NMP Zwycięskiej u zbiegu ul. Pstrowskiego i ul. Osterwy; złożony z korpusu i skrzydła w układzie wydłużonej litery L.
Ściany ceglane, otynkowane; stropy płaskie drewniane; sklepienia żelazobetonowe; dach dwuspadowy z drewnianą więźbą, kryty blachą.
Całość podpiwniczona, dwukondygnacyjna. Korpus na planie wydłużonego prostokąta, dwutraktowy z korytarzem pośrodku i drewnianą klatką schodową o założeniu pałacowym na osi środkowej; druga klat- ka /boczna/ w narożniku półn.-zach. Skrzydło na planie prostokąta, jedno traktowe z aulą.
Wnętrza o skromnej dekoracji architektonicznej, częściowo prze- budowane /nowe ścianki działowe/.
Elewacja frontowa korpusu 27-osiowa, z 2 płaskimi pseudoryzalitami o 3 osiach/ na narożach i środkowym /5-osiowym z trójkątnym tympanonem w zwieńczeniu i prostokątnym portalem ujętym pasami boniowań w I kondygnacji. Podziały horyzontalne wyznaczają proste gzymsy między kondygnacyjne i gzyms wieńczący. Podziałów wertykalnych brak. Otwory okienne prostokątne, w obramieniach architektonicznych z pilastrami wspierającymi trójkątne nadokienniki /w kondygnacji I oraz pasami tynku z uszakami i odcinkami gzymsu jako nadokiennikami /w kondygnacji II. Dekorację elewacji uzupełniają 2 symetrycznie rozmieszczone balkony z żeliwnymi balustradami. Elewacja boczna /skrzydła/ 11-osiowa o analogicznych podziałach, otworach okiennych i obramieniach; z 3-osiowym, płaskim, pseudoryzalitem w części półn.-zach., zdobionym pilastrami między osiami okien i na narożach /w I i II kondygnacji, z prostokątną nastawą szczytową ponad gzymsem wieńczą- cym na osi środkowej balkon z żeliwną balustradą. Elewacje tylne /korpusu i skrzydła/ ujednolicone, o słabych podziałach horyzontalnych i wertykalnych z prostokątnymi otworami okiennymi w prostych obramieniach.
Ogrzewanie wnętrza za pomocą centralnego ogrzewania./kaloryfery/
Źródło;
2023-08-13 20:29:40 (2 lata temu)
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 2 miesiące 25 dni
Dodane: 2 stycznia 2015, godz. 22:08:01
Aktualizacja: 14 lipca 2023, godz. 22:01:07
Autor zdjęcia: Wiesław Smyk
Rozmiar: 1859px x 957px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
4 pobrania
890 odsłon
5.97 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
Narutowicza 12
więcej zdjęć (18)
Zbudowano: 1857 - 1859
Dawniej: Gimnazjum Męskie, Szkoła Wojewódzka Lubelska
Zabytek: A/508 z 22. 05. 1971

Dawne gimnazjum zostało wybudowane na placu należącym niegdyś do zakonu brygidek, w latach 1857-1859 wg. projektu Antoniego Sulimowskiego, pod kierunkiem Juliana Ankiewicza. Do 1918 r. wybudowany budynek mieścił gimnazjum męskie. Od+ remontowany w latach 20-tych, zaadaptowano na pomieszczenia Sądu Apelacyjnego i Państwowego Gimnazjum im. St. Staszica. Później Gimnazjum Żeńskie im. Unii Lubelskiej. Obecnie mieści Wydział Pedagogiki i Psychologii UMCS. Elewacje eklektyczne.

Opis (sytuacja, material i konstrukcja, rzut, bryła, elewacje, dach, wnętrze wyposażenie, instalacje)

Budynek w ciągu zabudowy ul. Narutowicza, od półn.-wsch. przylega do skweru przed kościołem NMP Zwycięskiej u zbiegu ul. Pstrowskiego i ul. Osterwy; złożony z korpusu i skrzydła w układzie wydłużonej litery L.

Ściany ceglane, otynkowane; stropy płaskie drewniane; sklepienia żelazobetonowe; dach dwuspadowy z drewnianą więźbą, kryty blachą.

Całość podpiwniczona, dwukondygnacyjna. Korpus na planie wydłużonego prostokąta, dwutraktowy z korytarzem pośrodku i drewnianą klatką schodową o założeniu pałacowym na osi środkowej; druga klat- ka /boczna/ w narożniku półn.-zach. Skrzydło na planie prostokąta, jedno traktowe z aulą.

Wnętrza o skromnej dekoracji architektonicznej, częściowo prze- budowane /nowe ścianki działowe/.

Elewacja frontowa korpusu 27-osiowa, z 2 płaskimi pseudoryzalitami o 3 osiach/ na narożach i środkowym /5-osiowym z trójkątnym tympanonem w zwieńczeniu i prostokątnym portalem ujętym pasami boniowań w I kondygnacji. Podziały horyzontalne wyznaczają proste gzymsy między kondygnacyjne i gzyms wieńczący. Podziałów wertykalnych brak. Otwory okienne prostokątne, w obramieniach architektonicznych z pilastrami wspierającymi trójkątne nadokienniki /w kondygnacji I oraz pasami tynku z uszakami i odcinkami gzymsu jako nadokiennikami /w kondygnacji II. Dekorację elewacji uzupełniają 2 symetrycznie rozmieszczone balkony z żeliwnymi balustradami. Elewacja boczna /skrzydła/ 11-osiowa o analogicznych podziałach, otworach okiennych i obramieniach; z 3-osiowym, płaskim, pseudoryzalitem w części półn.-zach., zdobionym pilastrami między osiami okien i na narożach /w I i II kondygnacji, z prostokątną nastawą szczytową ponad gzymsem wieńczą- cym na osi środkowej balkon z żeliwną balustradą. Elewacje tylne /korpusu i skrzydła/ ujednolicone, o słabych podziałach horyzontalnych i wertykalnych z prostokątnymi otworami okiennymi w prostych obramieniach.

Ogrzewanie wnętrza za pomocą centralnego ogrzewania./kaloryfery/

Źródło; 



https://zabytek...odzka-lubelska"
target="_blank">/a>


Dawniej: Namiestnikowska, Teatralna
W XIII wieku, gdy Lublin nie posiadał jeszcze prawa lokacyjnego, przez osadę na Wzgórzu Staromiejskim przebiegała droga o ważnym znaczeniu handlowym i politycznym. Wspomniany trakt prowadzący do Krakowa przebiegał dzisiejszą ulicą Narutowicza, dlatego już od czasów średniowiecza wzdłuż ulicy powstawały zabudowania miejskie. W XVI wieku fragment traktu krakowskiego na odcinku dzisiejszej ulicy Narutowicza nazywany był ulicą Panny Marii. W 1822 roku, na cześć gen. Zajączka, ulica została przemianowana na Namiestnikowską, a później Namiestnika. Następnie,w 1928 roku nazwę zmieniono na Narutowicza.
Za