 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Szpitalna › Kościół św. Jakuba |
1907 , Kościół św. Jakuba i budynek przy ul. Wola Zamkowa (ale nie znam numeru ani funkcji budynku) - widok od północy.
Marek W
+2 głosów:2  Ten budynek to Wola Zamkowa 19 2017-03-19 11:32:35 (9 lat temu)
labeo7
+1 głosów:1 do Marek W : Serdeczne dzięki, obiekt założony. 2017-03-19 12:22:22 (9 lat temu)
Jasiud2
+1 głosów:1 Siedziba Urzędu Królewskiej Fortyfikacji Twierdzy Toruń do 1918r. 2023-05-11 12:54:17 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 21 dni |
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Kościół św. Jakuba, zbudowany w pierwszej połowie XIV wieku i zaliczany do najcenniejszych i najciekawszych osiągnięć architektonicznych. Jest to kościół bazylikowy (z niższymi w stosunku do nawy głównej nawami bocznymi), a od pozostałych toruńskich kościołów gotyckich różni się także rzadko stosowanym na ziemiach polskich systemem konstrukcyjnym, polegającym na przeniesieniu ciężaru sklepień nawy głównej za pomocą łuków odporowych na szkarpy naw bocznych. Dziś, po podwyższeniu naw bocznych w XV wieku, widoczny jest tylko jeden łuk odporowy nad dachem zakrystii. O niepowtarzalnym i oryginalnym charakterze świątyni decyduje ponadto bogactwo dekoracji, forma detali i użycie różnobarwnie glazurowanej cegły. Również i inne rozwiązania architektoniczne, jak np. zastosowanie wewnątrz sklepienia gwiaździstego, należy uznać za niezwykle twórcze, a w tych wymiarach najwcześniejsze w środkowo-wschodniej Europie; dopiero z Torunia motyw ten przechodzi do zachodnich Niemiec.
Wymiary kościoła: długość: 53 m, szerokość naw bocznych 28,8 m, wysokość nawy głównej: 20,65 m, wysokość naw bocznych: 9,7 m, wysokość wieży: 49 m.
Źródło:
Budynek powstał w 1888 roku i pierwotnie był siedzibą Urzędu Królewskiej Fortyfikacji (Königliche Fortifikation) Twierdzy Toruń. W latach 20. XX wieku korzystał z niego wojewoda pomorski, natomiast w latach 30. tegoż stulecia umieszczono w nim sztab 4. Dywizji Piechoty. Po II wojnie światowej przez kilkadziesiąt lat w budynku funkcjonowało przedszkole dla dzieci pracowników wojska. W 2002 roku budynek opustoszał, a w 2004 roku Agencja Mienia Wojskowego sprzedała go jednej z prywatnych firm. Ta zaś planowała urządzić w nim apartamenty mieszkalne lub hotel, do czego ostatecznie nie doszło.
Budynek powstał w stylu neorenesansowym, na planie prostokąta. Elewacja główna, od strony ul. Wola Zamkowa, jest jedenastoosiowa, z trójosiowym pozornym ryzalitem pośrodku. Na piętrze tego ryzalitu umieszczono balkon, wsparty na wolutowych kroksztynach. Parter jest boniowany, okna prostokątne, umieszczone w profilowanych opaskach. Okna pierwszego piętra w ryzalicie ujęte są w kompozytowe pilastry wspierające trójkątne naczółki, pozostałe okna pierwszego piętra są zwieńczone odcinkami gzymsu wspartymi na konsolkach. Gzyms koronujący wsparty jest na ozdobnych kroksztynach. Wejścia do budynku umieszczono pośrodku elewacji bocznych i poprzedzono piętrowymi aneksami pełniącymi rolę portyków. Aneksy te są dołem otwarte, wsparte na filarach, wyżej zabudowane, zwieńczone trójkątnymi naczółkami. Do wejść prowadzą schody z kutymi balustradami. Od strony ul. Wola Zamkowa oraz pl. św. Katarzyny wzdłuż granicy posesji znajduje się ogrodzenie o murowanych słupkach, zwieńczonych czapami z czerwonego piaskowca. Między słupkami umieszczone są kute i nitowane kraty.
Ulica Wola Zamkowa została wytyczona w latach 70. XIX w. w ramach rozbudowy miasta w kierunku północno-wschodnim i tworzenia nowej dzielnicy garnizonowo-mieszkaniowej na miejscu dawnego Przedmieścia św. Katarzyny (wówczas nazwanej Wilhelmstadtem). Na odcinku od dzisiejszej ul. Warszawskiej do ul. św. Jakuba przebiega skosem w miejscu fosy murów średniowiecznych Nowego Miasta, na odcinku do Bulwaru Filadelfijskiego - wzdłuż szyi dawnego bastionu I.