Po powstaniu w 1877 roku pierwszego tramwaju konnego największym powodzeniem cieszyły się kursy w czasie wolnym w celach rekreacyjnych. Wychodząc naprzeciw tym potrzebom BSEG zamówiło wozy tramwajowe Sommerwagen. Były to uproszczone wagony z poprzecznymi ławkami na 28 osób. Nie miały bocznych burt, były nisko zawieszone (55 cm) co ułatwiało wsiadanie. Do roku 1894 firma dysponowała 40 pojazdami o nr taborowych 101-140.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Na obecną ul. Różyckiego składają się dwie dawne drogi, powstałe w różnych latach. Starszy odcinek od obecnej al. Kochanowskiego do ul. Chopina powstał pod koniec XVIII wieku. Był to końcowy odcinek Fürsten Strasse, czyli obecnej ul. Grunwaldzkiej. Nowszy odcinek noszący nazwę Morgenzeile, wytyczono na początku XX wieku podczas zakładania osiedla Zalesie. Początkowo biegł on aż do ul. Wieniawskiego obejmując północny odcinek dzisiejszej al. Paderewskiego. Dopiero w połowie lat 30. XX wieku skrócono go do obecnej długości.

Po wojnie ulice otrzymały nowych patronów. Dawną Fürstenstr. nazwano imieniem Bolesława Limanowskiego (1835-1935), polskiego historyka, socjologa, działacza ruchu socjalistycznego. Morgenzeile stała się al. Szopena (używano takiej formy nazwiska). Fryderyk Chopin (1810-1849, uważany za najwybitniejszego polskiego kompozytora i pianistę, czołowy przedstawiciel muzyki okresu romantyzmu na świecie.
W 1951 roku zdecydowano się połączyć obie ulice pod nową nazwą - al. Młodej Gwardii. Pod taką nazwą ulica istniała do 1992 roku. Wtedy patronem ulicy został Ludomir Różycki (1884-1953), polski kompozytor, przedstawiciel Młodej Polski w muzyce.