Kamienica przypisana był do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 129. Numer posesji był 2. Obiekt wzniesiono w 1910 r. na miejscu wyburzonego domu, który należał do rodziny Biernatzkich. Właścicielami nowo-wybudowanej kamienicy byli Engelbert i Maria Biernatzcy. Engelbert Biernatzki był oberstleutnantem w armii austro-węgierskiej. W okresie międzywojnia kamienica była nadal w posiadaniu powyższej rodziny. W okresie PRLu w przyziemiu funkcjonował m.in. bar kat. IV "Bistro" oraz placówka Pewexu.

Założony przez księcia Kazimierza II w 1496 r., obecny kształt przybrał na przełomie XIX i XX w., pozostałością średniowiecznej zabudowy są piwnice (pod renesansowymi budynkami). W centrum studnia z figura św. Floriana. Otoczony podcieniami oraz renesansowymi i barokowymi kamieniczkami z XVI w., przebudowanymi w XIX i XX w. Obecnie miejsce koncertów i innych imprez masowych. Rynek wydawałoby się jest nazwą na tyle neutralną, że nie powinna ulegać zmianie - ale nie w Cieszynie. Pod koniec XIX wieku (w 1885 r.) przechrzczono go na plac Demla, chcąc uhonorować Jana Demla, wieloletniego burmistrza miasta. W 1920 roku wrócono do tradycyjnej nazwy - zresztą wszyscy tak czy tak mówili Rynek, a nie plac Demla. W 1933 roku w związku z 250-leciem odsieczy wiedeńskiej cieszyńscy radni przemianowali Rynek na plac Sobieskiego. Nawet "Gwiazdka Cieszyńska" komentowała, że zmiana będzie czysto symboliczna. Co więcej, nasi samorządowcy wprowadzili niezły bajzel w nazewnictwie ulic, bo w tym czasie w Cieszynie była już ulica Sobieskiego (obecnie Jerzego Cienciały). W czasie II wojny światowej Rynek stał się placem Hitlera, a w 1949 roku na kilka lat placem Stalina.
Michael Morys Twarowski
W 1884 r. położono nowe chodniki.

Dawniej funkcjonowały dwie nazwy tej ulicy: Niemiecka i Mennicza. Ta ostatnia, nawiązująca do działającej w latach 1290-1653 książęcej mennicy, przetrwała próbę czasów.
Michael Morys Twarowski