4 lipca 1843 roku Namiestnictwo dało zgodę na sprzedaż wspólnocie żydowskiej parceli pośrodku placu Starego Rynku, na której w latach 1843-1846 zbudowano synagogę Postępową. Za autora pomysłu uważano architekta Lewickiego (nieznanego imienia), który zaproponował wspólnocie żydowskiej swój projekt jeszcze w październiku 1840 r. Realizacją projektu kierował architekt Jan Salzman - budowniczy teatru St. Skarbka i ratusza. Wzorem dla lwowskiej synagogi był wiedeński "Tempel" przy Seitenstattgasse. Poświęcenie nowej sakralnej budowli odbyło się 18 września 1846 roku. Z synagogą Postępową związana była działalność wybitnych lwowskich rabinów: Abrahama Kohna, Jecheskiela Caro, Bernarda Loewensteina, Jecheskiela Lewina, którzy przyczynili się do rozwoju gminy żydowskiej w sferach nie tylko religii, ale także dobroczynności i oświaty. Jeszcze jedna synagoga "Ose Tow" przy ulicy Szajnochy 6 (obecnie ul. Bankowska) zaczęła funkcjonować nieco wcześniej od "Templa". W 1857 roku podług projektu architekta W. Schmidta została ona gruntownie przebudowana wraz z Bet Hamidraszem. W czasie okupacji niemieckiej (1941-1944) budowle te zniknęły bez śladu.