Ulica Złotno jest ulicą zbiorczą biegnącą od skrzyżowania z ul. Krakowską i Siewną w kierunku zachodnim przez Złotno do granicy miasta. Przedłużeniem jej poza miastem jest droga do Niesięcina. Ulica ma długość ponad 4 km. Na krótkim odcinku początkowym od ul. Krakowskiej do skrzyżowania z ul. Rąbieńską prowadzi intensywny ruch tranzytowy ze śródmieścia i Retkinii w kierunku Teofilowa. Zachodni odcinek ulicy od ul. Legnickiej ma charakter szosy zamiejskiej.

Ulica Złotno jest pozostałością dawnej jeszcze średniowiecznej drogi łączącej starą Łódź z Lutomierskiem i Kazimierzem. Początkowym fragmentem tej drogi była ul. Lutomierska i obecna ul. Tybury będąca do początku lat 60. XX w. częścią Lutomierskiej. Następnie droga ta biegła ok. 150 m na południe wzdłuż granicy pomiędzy najstarszymi niwami miejskimi a niwami zwanymi Długie Przymiarki, czyli wzdłuż późniejszej ul. Stolarskiej, po czym skręcała na zachód, by w okolicach skrzyżowania obecnych ulic Borowej i Perłowej przeciąć granicę lasu miejskiego, i dalej prowadziła do skrzyżowania dzisiejszej ul. Siewnej z ul. Wieczność, następnie ulicą Siewną i już poza granicą starej Łodzi ulicą Złotno przez grunty wsi Jagodnica Złotno, oraz przez wsie Niesięcin i Mirosławice do Lutomierska. W pierwszej połowie XIX w. po wytyczeniu nowej szosy łaczącej Łódź z Konstantynowem i Lutomierskiem droga ta miała już tylko znaczenie lokalne. Odcinek jej od ul. Stolarskiej do ul. Wieczność w związku z przecięciem linią kolei warszawsko-kaliskiej na początku XX w. z czasem zaniknął.

Fragment starej drogi obejmujący dzisiejszą ul. Złotno w całości leżał w granicach wsi Jagodnica Złotno. Dwór jagodnicki z folwarkiem zlokalizowany był u zbiegu dzisiejszych ulic Złotno i Stare Złotno na obecnych posesjach Złotno 122 i 124 oraz Stare Złotno od nr 113 do 127 (sam dwór pod nr 125). Jedynymi zabudowaniami przy drodze były czworaki w okolicy nr 111. Wzdłuż drogi od mostu na Bałutce do rozwidlenia z drogą do Rąbienia (obecną ul. Rąbieńską) prowadziła granica z Radogoszczem, a od końca XVIII w. z powstałą na jego terenie kolonią Żabieniec. W pierwszej połowie XIX w. zachodnia część majątku jagodnickiego została sprzedana i osadnicy z Niemiec założyli tu hutę szkła (pod obecnym nr 174), a powstała przy niej osada otrzymała nazwę Huta Jagodnica. W połowie XIX w. w dotychczas zalesionej części gruntów majątku położonej na wschód od obecnej ul. Spadochroniarzy powstała z kolei kolonia wiejska Cyganka, na terenie której na przełomie wieków XIX i XX uksztaltowała się osada podmiejska.

W latach 90. XIX w. droga jako przedłużenie szosy srebrzyńskiej została utwardzona do szosy ze Zgierza do Konstantynowa. Na początku XX w. na gruntach graniczących z Cyganką, które w części już w latach 80. poprzedniego stulecia zostały sprzedane z powodu zadłużenia majątku, rozpoczęła się parcelacja pod niską zabudowę mieszkalną, w wyniku czego z czasem powstało tu osiedle podmiejskie nazwane Nowym Złotnem (oficjalna jego nazwa brzmiała: Kolonia Jagodnica Złotno część folwarku litera A - place). Z podanych wyżej przyczyn stopniowo były parcelowane również pozostałe grunty położone wzdłuż drogi, na których wyrastały niewielkie gospodarstwa rolne. W przypadku Cyganki i Nowego Złotna główną ulicą była obecna ul. Złotno, jako ul. Rżewskiego i ul. Lutomierska. Po włączeniu tych terenów do Łodzi w 1946 r. ulica otrzymała obecną nazwę. Granica miasta przebiegała wtedy wzdłuż ul. Kirasjerów. W tym czasie do ul. Legnickiej ulica była już po obu stronach zabudowana przeważnie małymi domami mieszkalnymi. Jedynie na wschodnim odcinku istniało kilka większych kamienic.

W następnych latach charakter ulicy nie uległ zmianie. W 1949 r. do Nowego Złotna doprowadzono linię tramwajową z pętlą zlokalizowaną u zbiegu ul. Złotno i ul. Fizylierów czynną do 1992 r. Na początku lat 60. ulica została wyprostowana na odcinku ok. 150 m w rejonie mostu na Jasieńcu, który dotąd istniał ok. 50 m na południe, przez co droga zataczała łuk. W 1971 r. uruchomiona została linia autobusowa nr 79 od ul. Krakowskiej do Huty Jagodnica zastąpiona w 1983 r. przez linię podmiejską nr 259. Na początku lat 70. ulica została poszerzona od ul. Krakowskiej do Rąbieńskiej, ponieważ od 1974 r. tymi ulicami odbywał się transport z fabryki domów elementów prefabrykowanych do budowy bloków osiedla Retkinia. W 1988 r. przyłączona została do Łodzi wieś Huta Jagodnica. W latach 90. wzdłuż ulicy nastąpiła intensyfikacja uzupełniającej zabudowy w postaci nowych domów jednorodzinnych szczególnie w rejonie Huty Jagodnica. Dopiero w ostatnich latach stopniowo na miejscu starej zabudowy pojawiają się nowe budynki. W 2010 r. ulica została zmodernizowana na odcinku od ul. Rąbieńskiej do ul. Legnickiej.