starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 5.43

Polska woj. łódzkie Łódź Fabryczna ul. Narutowicza Gabriela Teatr Wielki

18 kwietnia 2007 , Teatr Wielki od strony ul. Narutowicza.

Skomentuj zdjęcie
No nie mogę, znów Centrum a nie Fabryczna. Wczoraj poprawiłem 12 adresów przy Tymienieckiego (Księży Młyn zamienił się w Centrum), a dziś kolejne kwiatki. Sabotaż, czy błąd programu?
2011-09-02 20:47:13 (14 lat temu)
bolo1910
+2 głosów:2
Teatr Wielki, szesnaście poprawek, a w "śledziu" dziewięć. Tajfun przeszedł nad Łodzią?
2011-09-02 21:58:03 (14 lat temu)
pawulon
+2 głosów:2
do bolo1910: Bałuciorz obiecywał że wszystko poprawi :)
2011-09-02 23:25:57 (14 lat temu)
do pawulon: Obiecanki cacanki ;)
2011-09-08 18:28:56 (14 lat temu)
bolo1910
+1 głosów:1
do pawulon: Poprawisz jedno, pojawia się drugie, to syzyfowa praca :(
2011-09-08 18:36:06 (14 lat temu)
fck
Na stronie od 2008 październik
17 lat 5 miesięcy 23 dni
Dodane: 16 września 2009, godz. 12:05:50
Rozmiar: 1200px x 900px
7 pobrań
3037 odsłon
5.43 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia fck
Obiekty widoczne na zdjęciu
teatry
Teatr Wielki
więcej zdjęć (48)
Architekci: Witold Korski, Józef Korski, Roman Szymborski
Zbudowano: 1948/1967
Zabytek: A/202
Budynek Teatru Wielkiego znajdujący się przy placu Dąbrowskiego jest drugim pod względem wielkości gmachem operowym w Polsce i jednym z największych w Europie. Na widowni może zasiąść 1070 osób.

Kubatura budynku głównego i technicznego Teatru Wielkiego wynosi łącznie 195 000 m3. Scena główna ma 26 m szerokości i 39,5 m głębokości (wraz z zasceniem) i jest wyposażona w 6 dużych zapadni scenicznych mogących jeździć w górę i w dół do 3 m w dowolnej konfiguracji, a także mniejsze zapadnie w proscenium. W zapadniach można zamontować małe zapadnie osobowe.

Na scenę może wjeżdżać 14 wózków scenicznych z dekoracjami, z lewej i prawej kieszeni sceny oraz z zascenia. Teatr posiada również scenę obrotową o średnicy 16 m. Wszystkie urządzenia mają napęd elektryczny. Nad sceną główną zamontowane jest 47 sztankietów o napędzie elektrycznym i ręcznym do podnoszenia i opuszczania dekoracji. W zasceniu jest 13 takich sztankietów. Wysokość sceny wraz z podsceniem, sznurownią i stropem wynosi ponad 46 m. Scena jest wyposażona w ponad 300 regulowanych obwodów świetlnych, a także w wysokiej klasy sprzęt elektroakustyczny. Teatr posiada 2 kurtyny tekstylne i 4 kurtyny stalowe.

Fosa orkiestrowa mieści około 70 muzyków. Dzięki dwóm zamontowanym w niej zapadniom można wyrównać jej poziom z poziomem sceny, powiększając tym samym proscenium. Widownia teatru liczyła pierwotnie 1 270 miejsc; po remoncie przeprowadzonym w 2003 r. miejsc jest 1 070. W budynku teatru mieszczą się wszystkie niezbędne do przygotowania pracownie: scenograficzna, stolarska, ślusarska, szewska, krawiecka, modelarska, perukarska, nakryć głowy. Artyści mogą pracować w czterech dużych salach prób i w kilku mniejszych pokojach pracy indywidualnej.

Budynek, oprócz funkcji teatralnych spełnia też rolę miejsca, w którym można organizować innego rodzaju imprezy masowe, takie jak bale noworoczne, pokazy mody, różnego rodzaju zloty i zjazdy. Do najbardziej znanych imprez pozateatralnych, które przewinęły się przez ten gmach należy festiwal realizatorów filmowych Camerimage.

Wikipedia
ul. Narutowicza Gabriela
więcej zdjęć (860)
Dawniej: Dzielna
Ulica prez. Gabriela Narutowicza w Łodzi, mająca 2900 metrów, łącząca ulice Piotrkowską i Konstytucyjną.

* Ulica znana co najmniej od 1830 jako Dzielna

* od 1915 Bahnstrasse
* od 1918 ul. Dzielna
* od ok. 1930 ul. Narutowicza
* od 1940 Schlageterstrasse
* od 1945 ul. Narutowicza

Od 1869 roku ul. Dzielną oświetlało 20 latarni gazowych. W 1913 roku została już oświetlona lampami elektrycznymi. W latach 1916-1917 ułożono na niej bruk drewniany. W roku 1931 roku na odcinku od ul. Piotrkowskiej do ul. Skwerowej (dziś - ul. POW) stała się aleją spacerową. Zabroniono na niej ruchu wozów, samochodów ciężarowych i wózków ręcznych. Do 1938 r. wszystkie kamienice podłączono do kanalizacji.


Wikipedia