Rogowy gmach banku przypisany był do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 187. Numer posesji był podwójny. Dla Rynku był to nr 10, zaś dla ówczesnej Deutschegasse nr 1. Obiekt wzniesiony w XVI w. był wielokrotnie przebudowywany. Jest widoczny na mapie katastralnej miasta z 1836 r. pod numerem 124. W XIX w. należał do baronów von Mattencloit a od 1880 r. do Cieszyńskiej Kasy Oszczędności - Teschener Sparkasse, która założona została w 1859 r. W budynku mieściła się Cafe Jedeck, którą od 1889 r. Gustav Linhart. Ostatnią przebudowę podług planów Antona Jonkischa zrealizował Alois Jedek w 1890 r. Koszt przebudowy wyniósł 75 tys. florenów. W okresie międzywojnia budynek nadal należał do Cieszyńskiej Kasy Oszczędności.

Założony przez księcia Kazimierza II w 1496 r., obecny kształt przybrał na przełomie XIX i XX w., pozostałością średniowiecznej zabudowy są piwnice (pod renesansowymi budynkami). W centrum studnia z figura św. Floriana. Otoczony podcieniami oraz renesansowymi i barokowymi kamieniczkami z XVI w., przebudowanymi w XIX i XX w. Obecnie miejsce koncertów i innych imprez masowych. Rynek wydawałoby się jest nazwą na tyle neutralną, że nie powinna ulegać zmianie - ale nie w Cieszynie. Pod koniec XIX wieku (w 1885 r.) przechrzczono go na plac Demla, chcąc uhonorować Jana Demla, wieloletniego burmistrza miasta. W 1920 roku wrócono do tradycyjnej nazwy - zresztą wszyscy tak czy tak mówili Rynek, a nie plac Demla. W 1933 roku w związku z 250-leciem odsieczy wiedeńskiej cieszyńscy radni przemianowali Rynek na plac Sobieskiego. Nawet "Gwiazdka Cieszyńska" komentowała, że zmiana będzie czysto symboliczna. Co więcej, nasi samorządowcy wprowadzili niezły bajzel w nazewnictwie ulic, bo w tym czasie w Cieszynie była już ulica Sobieskiego (obecnie Jerzego Cienciały). W czasie II wojny światowej Rynek stał się placem Hitlera, a w 1949 roku na kilka lat placem Stalina.
Michael Morys Twarowski
W 1884 r. położono nowe chodniki.