Kościół katolicki pw. św. Piotra Kanizjusza został zaprojektowany przez Kurta Langera w 1926 roku. Miał znajdować się pomiędzy ulicami Grunwaldzką (Fürstenstrasse), nieistniejącym odcinkiem ul. Hanzy (Hansastrasse) – przedłużeniem w kierunku północnym obecnej ul. Norwida, a placem Hanzy.
Prace rozpoczęto od budowy (1926-27) domu parafialnego, który miał pełnić rolę tymczasowej świątyni. Był to budynek na rzucie prostokąta (28,0 x 13,7 m) o kubicznej bryle zaakcentowanej frontowym ryzalitem, pokrytej czterospadowym dachem. Modernistyczne elewacje z cegły klinkierowej odzwierciedlały docelowy, świecki charakter budowli. Tymczasowy kościół został poświęcony 15 marca 1927 roku.
W 1932 roku po odstąpieniu od planów budowy właściwego kościoła rozpisano konkurs na rozbudowę istniejącego budynku. Wybrano ponownie projekt Kurta Langera (3 nagroda). W latach 1935-36 budowlę przedłużono od strony prezbiterium o przeciwległa nawę (nadając świątyni długość 52,5 m) i poszerzono o niskie nawy boczne z obu stron. Nakrytą wielospadowym dachem bryłę dopełniono wieżyczką-sygnaturką, 2-kondygnacyjnym aneksem mieszczącym zakrystię, ryzalitem z kaplicą chrzcielną i aneksem na ołtarz boczny. Nie zrealizowano budowy zawartej w projekcie wieży kościelnej.
Budynek kościoła został spalony, a następnie wysadzony w powietrze 13.03.1945 r. przez wojska niemieckie w trakcie budowy pasa startowego na pl. Grunwaldzkim.