W 1898 roku u zbiegu ulic Rusałki i Wesołej, pan Adam Wojdaliński wybudował na własnych terenach rekreacyjnych obszerny, drewniany teatr letni „Rusałka”. Kolista widownia teatru „Rusałka” mogła na parterze, w lożach i na galerii pomieś­cić do tysiąca widzów. Obszerna scena stwarzała warunki nie tylko do wystawiania sztuk, rewii i operetek, ale także do prezentowania przedstawień cyrkowych. Po zadomowieniu się w Lublinie kinematografu, „Rusałka” stała się, dodatkowo, przybytkiem X muzy. Atrakcyjność „Rusałki” podnosił fakt, iż zainstalowano tam oświetlenie elek­tryczne, co było absolutnym novum. W „Gazecie Lubelskiej” można było przeczytać: „Teatr letni p. Wojdalińskiego został zupełnie wykończony. Budynek ten położony w zdrowej dzielnicy miasta, otoczony zewsząd wodą i zielonością sprawia bardzo przy­jemny widok. Wczoraj w obecności p. wicegubernatora lubelskiego (...) Sewastjanowa i p. policmajstra m. Lublina sztabs-kapitana Merlina odbyła się próba oświetlenia tea­tru elektrycznością. Próba ta wypadła nader pomyślnie; światło jest silne, jasne i nie ra­zi wcale oczu widza, co wszystko skonstatowali obecni na próbie”.

W 1932 r. rozrywkowo-rekreacyjne przedsiębiorstwo Adama Wojdalińskiego zosta­ło zlikwidowane. Budynek teatru letniego został rozebrany do sa­mych fundamentów, a stawy zasypano ziemią. Dzisiaj świadectwem tamtej epoki jest tylko nazwa przyległej ulicy - Rusałka.

Opracowała Joanna Stachyra