 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Morskie Oko › Pałac Szustra Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki |
16 maja 2015 , Widok od południa.
|
Na stronie od 2011 październik
14 lat 6 miesięcy 17 dni |
 |
pałace
|
W latach 1772-1775 Efraim Szreger na miejscu zniszczonego dworu kupca Burbacha wzniósł klasycystyczny pałacyk dla marszałkowej księżnej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej. Założenia ogrodowe opracował Szymon Bogumił Zug. Posiadłość nosiła nazwę Mon coteau (z franc. "moje wzgórze"). Zabudowania gospodarcze i ogród nie zachowały się do dziś, ocalała jedynie wieża z gołębnikiem i glorietta flamandzka (domek mauretański).
W 1776 Zug przebudował wschodnią elewację tego budynku, a w 1845, po zakupieniu posiadłości przez Franciszka Szustra, zmian architektonicznych w stylu neogotyckim dokonał Henryk Marconi. Kolejna przebudowa, tym razem neorenesansowa, nastąpiła w 1852 dzięki Adamowi Idźkowskiemu. W ogrodzie pojawiły się domki letniskowe. W czasie wojny Niemcy wycięli niemal cały park, zaś sam pałac spłonął w 1944 roku. Po wojnie całość posiadłości znacjonalizowano, a w latach 1962-1965 odbudowano pałac i odnowiono park.
Tadeusz Maciej Szuster, będący ostatnim z rodu, zmarł w 1973. Potomkiem Szustrów (przez matkę) był również Jerzy Waldorff. Obecnie Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki
za
Od 1926 roku do końca II wojny światowej ulica nosiła nazwę Koracjego - spolszczoną wersję nazwiska Antonio Corazziego, włoskiego architekta, projektanta m.in. Teatru Wielkiego, Pałacu Staszica, regulatora placów Teatralnego oraz Bankowego. W czasach PRL-u poprawiono pisownię nazwiska na oryginalną. W latach 60. XX wieku ulicę przemianowano na Morskie Oko, czyli nazwę pobliskiego stawu-glinianki. Nazwiskiem architekta nazwano ulicę w Śródmieściu.
Przy ulicy Morskie Oko 2 znajduje się Pałac Szustra, a przy ulicy Morskie Oko 5 znajduje się dawna willa Arpada Chowańczaka (obecnie w przebudowie), obok której powstaje nowe osiedle domów mieszkalnych (w budowie).