Wieża Piastowska - wieża zamkowa, Strażnica na Pasiece, najstarsza w Opolu. Od siedmiuset lat góruje nad Ostrówkiem i Wyspą, znak czasu i symbol Opola. To jeden z najstarszych zabytków architektury obronnej w Polsce; zbudowana około 1300 roku (za rządów księcia Bolka I) jako stołp zamku książęcego opolskiego księcia Kazimierza I. Była wtedy budowlą ogromną i na wskroś nowoczesną, z cegły. Hełm wieży często się zmieniał. Od połowy XVI w., zamek zaczął popadać w ruinę. W XX w. władze rejencji opolskiej uznały zamek za mało użyteczny oraz kosztowny w utrzymaniu i postanowiły go zburzyć. Dzięki ostrym sprzeciwom polskiego mieszczaństwa w Opolu oraz działaczy Związek Polaków w Niemczech udało się jedynie ocalić wieżę zamkową tego zabytku. Z zamku ocalała tylko wieża, którą uwzględniono w planowanym na tym miejscu zespole nowego gmachu Urzędu Wojewódzkiego. Tak stoi ona do dziś. Już w roku 1957 nadbudowany został wysoki na 11 metrów graniasty hełm: wraz z nim wieża sięga 42 metrów wysokości. Budowla jest postawiona na kamiennym fundamencie o głębokości 6 metrów. Szerokość murów w dolnej partii wieży dochodzi do 3 metrów. Do wieży pierwotnie wchodzono przez otwór na wysokości 9 m (obecnie zamurowany) po drewnianym ganku połączonym z murami nieistniejącego już zamku[2]. Na skutek nierównego osiadania fundamentów Wieża Piastowska jest lekko przechylona. Obecne odchylenie od pionu wynosi ok. 1,5 stopnia. Zabytkowi towarzyszyły przez lata wykopaliska osad słowiańskich z X i XI w., odkryte przy budowie amfiteatru opolskiego. Wykopaliska te zostały zakopane. Wieża jest udostępniania zwiedzającym od wtorku do niedzieli (również w święta) w godzinach: 10-13 i 14-17.

Źródło: Autorzy:

Fontanna postawiona w 1895 roku staraniem Towarzystwa Upiększania Opola. Cement do jej konstrukcji ufundowały zakłady "Groszowice" oraz "Grundmann", figurki trzech amorków pochodziły natomiast od anonimowego darczyńcy. Najpewniej zlikwidowana bądź przeniesiona podczas budowy nowego gmachu Rejencji. Oprac. Adam Krzyształowicz

Pierwszym ogrodem miejskim w Opolu był park przy Zamku Piastowskim (Schlosspark), założony po roku 1835 (kiedy postanowiono zasypać fosę, a zamek przeznaczyć na nową siedzibę rejencji), ale otwarty dla ludności w 1893 r., dzięki staraniom Związku Upiększania Miasta - Oppelner Verschoenerungsverein - założonego w 1858 r. z inicjatywy prezydenta rejencji opolskiej Pucklera.

Na jej tyłach (tereny dzisiejszego amfiteatru i stawku przy ul. Barlickiego) założono malownicze ogrody zamkowe, obejmujące obszar ok.20 ha. Całymi godzinami można tu było błądzić alejkami wysadzanymi \"z francuska\" wystrzyżonymi drzewami, wśród wzgórz i romantycznych mostków, przerzuconych przez strumienie... Można było natknąć się na fontannę z trzema amorkami, posag opolskiej Ceres czy sztuczną grotę, przed którą stały kamienne jelenie. Zaś po zamkowym stawku pływały gondole...

Jednak boom budowlany nie tylko w całym mieście, ale także na zielonej wyspie Pasiece, nasilał się coraz bardziej. Na terenie parku zaczęto budować coraz więcej domów i jego obszar bardzo skurczył się. Dziś, z dwudziestohektarowego parku pozostał jedynie urokliwy zakątek ze stawem, w latach siedemdziesiatych ozdobionym fontannami i światłami.