Wytyczona została dopiero w 1877 r., a nazwę zawdzięcza - wbrew pozorom - rosyjskiemu Litewskiemu Pułkowi Piechoty, który stacjonował w pobliżu. Zabudowa pojawiła się przy ulicy dość szybko, a większość gmachów przetrwała do dziś, dając dobry przykład klimatu Warszawy sprzed 1944 r. Pod nr. 3 stoi kamienica Konopnickiego i Cybulskiego z 1912 r. Od samego początku przylegał do niej Tattersal, czyli otwarta w 1912 r. ujeżdżalnia - wielka hala wysypana piaskem, służąca do jazdy konnej. Dziś w przebudowanym Tattersalu daje przedstawienia Teatr Syrena. Pozostałe zabytkowe domy to kamienica Gancwola (nr 5) z 1899 r.; interesujący pałacyk księcia Dołgorukowa (nr 6) z 1899 r. (przed 1968 r. jednopiętrowy); kamienica Bazarnika (nr 8) z 1937 r., należąca do nadal prowadzącej działalność słynnej rodziny producentów szyldów i pieczątek (Nowy Świat 66); kamienica Kurnatowskich (nr 10) z 1938 r.; kamienica Janeczków (nr 12) z 1881 r. Najbliżej Marszałkowskiej znajdują się dawne instytucje charytatywne fundacji barona de Lenvala (Löwensteina z firmy Lilpop, Rau i Löwenstein) - Zakład Sierot po Robotnikach (nr 14) z 1888 r. i Instytut Higieny Dziecięcej (nr 16) z 1903 r., dziś włączone do szpitala dziecięcego przy Marszałkowskiej.

źródło: