W miejscu, gdzie obecnie znajduje się centrum Skweru Kościuszki w 1904r. Towarzystwo Kąpielowe “Weichsel” z Gdańska wybudowało Kurhaus, budynek z restauracją i łazienkami kąpielowymi. Wytyczona także została droga z dworca kolejowego do kąpieliska, która otrzymała nazwę ulicy Kurhausallee. W rok później Towarzystwo upadło, pozostawiając po sobie piętrowy dom z muru pruskiego. W 1911 roku dzięki staraniom założonego przez mieszkańców kilka lat wcześniej Związku Upiększania Gdyni Kuhaus został ponownie otwarty. Tuż przed budynkiem znajdował się zagajnik (małpi gaj) z małą drewnianą altanką. Obok zagajnika znajdowała się willa Tusia. Po I wojnie Dom Kuracyjny został oddany w dzierżawę, a później w drodze postępowania wywłaszczeniowego Dom Kuracyjny przejęło miasto.
Pierwszy plan zabudowy Gdyni opracowany w latach 1926 -1927 przez inż. Adama Kuncewicza przewidywał połączenie dworca kolejowego z dworcem morskim 60-metrową arterią w kierunku morza prostopadle do brzegu morskiego, z szerokim pasem zieleni bulwarów nadmorskich. prasa Skwer Kościuszki zaprojektowano jako plac szerokości 85 m i długości 180 m, układem nawiązujący do istniejącego obsadzonego lipami parku przed Domem Kuracyjnym. prasa W latach dwudziestych wokól Skweru zaczęły pojawiać się pierwsze kamienice. Skwer sięgał w owym czasie tylko do ulicy Żeromskiego. W 1930 roku do Skweru doprowadzono wodociąg i kanalizację, potem Skwer wyasfaltowano i posadzono zieleń. Skwer stanowił wówczas prostokątny plac z ciągiem dla pieszych po środku i dwiema jezdniami po bokach. W 1934 roku rozebrany został Dom Kuracyjny. W 1935 roku Skwer został przedłużony o nowowybudowane molo Południowe. W 1936 roku rozebrano willę "Tusia" w związku z regulacją ulicy Waszyngtona. W 1937 roku zostały usunięte drzewa tzw. małpiego gaju.

Za: