starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.33

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Stare Miasto Rynek Zachodnia strona Rynku - "Siedmiu Elektorów" Rynek 3

11 marca 2010 , Podwórko między zachodnią pierzeją Rynku a ulicą Kiełbaśniczą. Widać kamienice nr 3 i 4.

Skomentuj zdjęcie
zuf
Tak sobie myśle. Skoro są bardzo dobre notki 2D to chyba można by zlikwidować stare notki. Nikt raczej już nie będzie z tego korzystał. Co? :)
2010-03-15 20:33:02 (16 lat temu)
do zuf: Ja bym je zostawił z tylko i wyłącznie jednego powodu - notki 2D tworzy się znacznie szybciej ALE... możemy kolego Zufie podziubać w Action Scripcie i zrobić szybkie notki 2D (takie prostokąty szybko powiększane).

To tak w ramach przypomnienia sobie programowania w AS3 - nawet ciekawe, polecam.
2010-03-15 21:02:29 (16 lat temu)
zuf
Na stronie od 2007 luty
19 lat 2 miesiące 19 dni
Dodane: 15 marca 2010, godz. 19:16:29
Autor zdjęcia: zuf
Rozmiar: 1200px x 803px
0 pobrań
2080 odsłon
5.33 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zuf
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rynek 3
więcej zdjęć (63)
Zbudowano: 1580
Zachodnia pierzeja Rynku stanowiła niegdyś jedną z najbogatszych części Wrocławia. Ciąg biegnących nią kamienic należał do tak zwanego kwartału kupców. A kamienice zamieszkiwały rody, wśród których nie brakowało nie tylko bogatych kupców, ale także rajców miejskich i potężnych bankierów. Wśród patrycjuszowskich domostw, w których podejmowano monarchów, kamienica mieszcząca się pod adresem Rynek 3 wypada bardzo skromnie.

Kamienice staromiejskie budowano od połowy XIII w., ale już w XIV w. na wrocławskim Rynku bardzo szybko narastał poziom terenu. W wyniku tego procesu kamienice niejako \"zapadały\" się coraz głębiej pod ziemię i dlatego współcześnie dawne przyziemne kondygnacje gospodarcze stanowią wnętrza przepastnych piwnic. Na zachodniej pierzei Rynku należą one do najgłębszych.

Krążą o nich rozmaite legendy, a jedna z nich mówi, że pod adresem Rynek 3 podobno znajduje się podziemne przejście, którym można dotrzeć do Ratusza. Co prawda znawca historii Wrocławia, dyrektor Muzeum Miejskiego Maciej Łagiewski, zaprzecza tym fantastycznym podaniom, ale do tej pory nie znaleźli się śmiałkowie, którzy spróbowaliby to sprawdzić.

Kamienicę wybudowano około 1580 roku. Tak jak wiele innych, powstała ona na bazie gotyckich murów. Szczytowy, czterokondygnacyjny budynek w niewielkim stopniu różni się od oryginału. Na zewnątrz uwagę zwracają przede wszystkim bogato rzeźbione, drewniane wrota z dekoracyjnymi okuciami. Wiodą one do sieni, w której koniecznie trzeba unieść głowę i przyjrzeć się sklepieniu ozdobionemu niderlandzką dekoracją sztukatorską w kształcie rozet przypominających kwiaty.

Do XVIII w. na wysokości pierwszego piętra elewację kamienicy zdobił wykusz, podobny do tego na kamienicy Pod Złotym Psem. Jednak usunięto go w trakcie remontu. Dziś szczyt elewacji zdobią podwójne gzymsy, a pod oknami znajdują się dekoracyjne elementy nazywane lustrami. Dom stojący pod adresem Rynek 3 jest określany mianem manierystycznego z elementami klasycyzmu i jest podawany jako przykład przechodzenia architektury wrocławskich kamienic od renesansu włoskiego do niderlandzkiego manieryzmu.

Po wojnie - w 1956 r. - budynek został odrestaurowany. Zarządzający obecnie kamienicą Zakład Gospodarki Mieszkaniowej Centrum zapowiada, że podejmie starania, by już w przyszłym roku rozpocząć remont jego elewacji i dachu.

Niedawno pierwsze piętro kamienicy zostało połączone z sąsiadującym piętrem kamienicy Pod Złotym Orłem. W powstałym w ten sposób pomieszczeniu mieści się dziś jedna z sal Karczmy Lwowskiej.

Na parterze budynku od lat mieści się sklep z upominkami i wrocławskimi pamiątkami. Od jednego z członków Rady Wrocławskich Krasnali dowiedzieliśmy się, że w drugim pomieszczeniu sklepu właśnie powstaje bursztynowa komnata i w związku z tym do kamienicy musi wprowadzić się odpowiedni strażnik skarbów. Podobno na ochotnika zgłosił się już jeden z wrocławskich krasnali. Nazywa się Amber i wie niejedno o skarbach i tajemnicach, które kryje wrocławski Rynek.

Źródło [ wroclaw.naszemiasto.pl]
Atrakcja turystyczna
Dawniej: Sieben Kurfürsten Seite
Zachodnia strona Rynku, zwana Stroną Siedmiu Elektorów (niem. Sieben-Kurfürsten-Seite), posiada najwięcej zachowanych oryginalnych zabytków – renesansowych i manierystycznych kamienic na zrębie gotyckim, gdyż II wojnę światową przetrwała prawie nieuszkodzona. Kamienice tej strony posiadają bardzo głębokie działki (240 stóp), sięgające ul. Kiełbaśniczej (przypuszczalnie wtórnie scalone), gdyż należały niegdyś do najznamienitszych patrycjuszy.

- Rynek 1 Budynek pochodzi z czasów secesji (1907),
- Rynek 2 Kamienica Pod Gryfami Szczególnie wartościowa, z wysokim manierystycznym szczytem, najokazalsza w Rynku.
- Rynek 3
- Rynek 4 Pod Złotym Orłem
- Rynek 5 Kamienica Dwór Polski
- Rynek 6 Kamienica Pod Złotym Słońcem
- Rynek 7 Kamienica Pod Błękitnym Słońcem ze względu na problemy własnościowe długo niszczała i dopiero w końcu lat 90. została odremontowana, a jej dziedziniec nakryty szklanym dachem.
- Rynek 8 Kamienica Pod Siedmioma Elektorami zwraca uwagę ze względu na bogate zdobienia malarstwem iluzjonistycznym, zrekonstruowane w początku lat 90.
- W miejscu kamienic 9 do 11 powstał w 1931 roku, według projektu Heinricha Rumpa, do dziś budzący kontrowersje wysoki budynek biurowy (obecnie siedziba Banku Zachodniego, wcześniej MPK Wrocław).

Powierzchnia zachodniej strony Rynku była od 1741 r. określana jako Paradeplatz, obecnie czasem używa się nazwy plac Gołębi. Po zachodniej stronie Rynku wzniesiono w 2000 kontrowersyjną fontannę, zwaną na cześć ówczesnego prezydenta miasta Bogdana Zdrojewskiego Zdrojem lub złośliwie "pisuarem".

Źródło: [ Wikipedia]
Kamienica "Pod Złotym Orłem"
więcej zdjęć (35)
Zbudowano: 1723
Choć nie możemy jeszcze podziwiać jej elewacji, warto zajrzeć do środka kamienicy nr 4 w Rynku, zwłaszcza że wiedzie do niej wyjątkowy portal z dawnego pałacu Schreyvoglów.

Budynek, który stoi współcześnie pod adresem Rynek 4, został niemal całkowicie wzniesiony w 1945 r. Kamienica w trakcie wojny uległa bardzo poważnym uszkodzeniom, a nad jej odbudową czuwał m.in. późniejszy miejski konserwator zabytków Edmund Małachowicz.

Tak jak w przypadku wielu wrocławskich zabytków, rekonstrukcję kamienicy nr 4 oparto na materiałach graficznych opracowanych przez Rudolfa Steina, a budynek został odbudowany w formach barokowych. Do dziś w piwnicach kamienicy znajdują się relikty dwutraktowego domu z 2. poł. XIII w., a w sieni zachował się późnogotycki portal. Jednak najciekawsza historia pod nr. 4 na wrocławskim Rynku wiąże się z portalem, który dziś zdobi wejście budynku.

Późnobarokowy i pięknie rzeźbiony pochodzi z pałacu Schreyvoglów, który mieścił się przy ul. Wita Stwosza 26. Zbudowano go w latach 1705-1711 dla wiedeńskiego bankiera G.Ch. von Schreyvogla według projektu wiedeńskiego architekta Johana Lucasa von Hildebrandta. Pałac zburzono na początku lat 80. XIX w., a na jego miejscu w 1888 r. powstała Poczta Główna. W 1945 r. została ona niemal całkowicie zniszczona, ale portal przetrwał i przeniesiono go stamtąd na Rynek 4.

Wiadomo, że dom Pod Złotym Orłem w 1564 roku był własnością wywodzącego się z Alzacji rodu Schillingów. Od XV w. pojawiały się o nich wzmianki w Krakowie, a we Wrocławiu rezydowali od pierwszej poł. XVI w. do 1656 r. Jako pierwszy zamieszkał we Wrocławiu Daniel Starszy, kupiec, który wzbogacił się na handlu flamandzkimi suknami i nieruchomościami. Pozostawił po sobie epitafium, które do dziś znajduje się w kościele św. Elżbiety. Poza kamienicą w Rynku Schillingowie posiadali także dobra na terenie dzisiejszych Partynic.

Cezary Flis, właściciel Karczmy Lwowskiej, pamięta, że jako dziecko był w kamienicy nr 4 u fryzjera. Bowiem przez długi czas mieściła się tu spółdzielnia fryzjerska. - Pamiętam, że tu, gdzie dziś stoi nasz grill, stały takie specjalistyczne suszarki do utrwalania fryzur - wspomina z uśmiechem właściciel restauracji. - Byłem tutaj na swojej pierwszej wizycie u fryzjera i pamiętam, że strasznie się bałem pana z nożyczkami w białym fartuchu. Dopiero obietnica, że dostanę po wszystkim samochodzik, przekonała mnie do tego, żeby usiąść we fryzjerskim fotelu - dodaje.

Restauracja powstała na przełomie 1996 i 1997 r. Ponieważ zarówno ze strony babci, jak i dziadka jego rodzina pochodzi ze Lwowa, Cezary Flis zakładając swoją restaurację nawiązał do staropolskich tradycji. Postawił na tradycyjną kuchnię i przepisy babci. Także wystrój przypomina Cezaremu Flisowi o babci, której pokój zapamiętał jako miejsce szczelnie wypełnione pamiątkami. Sam o sobie mówi, że jest rupieciarzem i stąd na ścianach Karczmy Lwowskiej trudno znaleźć wolne miejsce.

W kamienicy mieści się dziś również producencka firma znanego wrocławianina, pomysłodawcy festiwalu Blues Brothers Days, a także byłego felietonisty naszej gazety Zdzisława Smektały. Wraz ze znanym rysownikiem Andrzejem Mleczką pod adresem Rynek 4 prowadzi on także galerię, w której od kilku lat można zaopatrzyć się m.in. w bolesławiecką ceramikę.

Źródło [ wroclaw.naszemiasto.pl]
Rynek
więcej zdjęć (6119)
Dawniej: Ring
Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m[1]. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.

Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.

W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.

Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.

Źródło: