W centrum dolnej części wsi Sosnówka stoi kościół parafialny pw. Matki Boskiej Ostrobramskiej. Historia tej budowli jest następująca: miejscowa społeczność ewangelicka otrzymała prawo posiadania własnej świątyni po 1742 roku. Dom modlitw postawiony w 1745 roku w konstrukcji szachulcowej, przetrwał do początku XIX wieku. Ze względu na zły stan techniczny, został rozebrany w 1816 roku a na tym jego miejscu wzniesiony nowy kościół murowany, którego budowa ukończona została w 1820 roku (data w zworniku głównego portalu 1819). Jest to budowla klasycystyczna, nakryta dachem naczółkowym, z jasnym, świetlistym wnętrzu, z trzema kondygnacjami drewnianych empor wspartych na kolumnach. To rozwiązanie, charakterystyczne dla śląskich świątyń ewangelickich, stosowane było w celu zwiększenia pojemności. Ładne, stosunkowo bogate wyposażenie pochodzi z XVIII i początku XIX wieku. Składają się nań m. i. drewniany, polichromowany ołtarz, połączony z prospektem organowym; ołtarz boczny z 1839 r.; kamienna chrzcielnica z drewnianą pokrywą; drewniana, polichromowana ambona oraz duży zespół drewnianych rzeźb i obraz olejny z XVIII w.

Samodzielna parafia ewangelicka istniała w Sosnówce do końca lat 50-tych XX wieku. Dziś, dawny kościół ewangelicki pod wezwaniem Matki Boskiej Ostrobramskiej użytkuje parafia katolicka. W latach 1957 i 1973 był remontowany. W 2000 roku staraniem pastora Klausa Lobischa - syna ostatniego pastora niemieckiego, w ścianę kościoła wmurowana została tablica ku pamięci mieszkańców Sosnówki, którzy spoczęli na tutejszym cmentarzu w latach 1285 - 1946.



Za "Słownikiem geografii turystycznej Sudetów" tom 4 i innych źródeł sporządził Festung.