Pierwsza wzmianka o studni w źródłach historycznych pochodzi z roku 1434. W dokumencie księżnej cieszyńskiej Ofki studnia wspomniana jest jako „studnia bracka” (nie Braci), gdyż w rzeczywistości chodziło o studnię należącą do klasztoru Dominikanów,założonego w Cieszynie w II poł. XIII wieku. Studnia mieściła się wówczas na terenach przyklasztornego ogrodu. W początkach XVI wieku Dominikanie, w ramach częściowej parce- lacji gruntów, sprzedali kawałek terenu koło studni jednemu z mieszczan. Zachowany został swobodny dostęp do ujęcia wody. W połowie XVI wieku studnia przeszła we władaniemiasta, a za jej utrzymanie odpowiedzialny stał się magistrat. Przez następne stulecia służyła mieszkańcom Cieszyna zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Studnia uwidoczniona jest na starych planach miasta z początków XIX wieku, zachowanych w Muzeum Śląska Cieszyńskiego. Z tego też okresu pochodzą początki legendy o Trzech Braciach, która swoje powstanie zawdzięcza w dużej mierze osobie cieszyńskiego burmistrza i kronikarza Alojzego Kaufmanna, który to pierwszy ją publicznie opowiedział. Stało się to podczas wizyty w Cieszynie w 1817 roku cesarza Franciszka I. Kaufmann, wypowiadając się na temat legendarnych początków Cieszyna, wielokrotnie cytował „podanie ludowe”, mówiące o radosnym spotkaniu synów polskiego króla Leszka III na zboczu zbiegającym do Olzy, w miejscu, gdzie biło źródło, a w którym z czasem wybudowano studnię. Taka wersja początków

Cieszyna utrwaliła się z chwilą, kiedy w latach czterdziestych XIX wieku podanie w postaci upowszechnionej przez Kaufmanna, po raz pierwszy ukazało się drukiem. Dawna studnia bracka zaczęła być coraz powszechniej nazywana Studnią Trzech Braci i doczekała się starannego remontu. W początkach XIX wieku obiekt był mocno zniszczony. Pierwszaobudowa i uporządkowanie terenu wokół studni nastąpiło w 1825 roku. W 1868 roku doszło do kompleksowego remontu zabytkowej studni. Wybudowano wówczas mocną podstawę studni z kamieni ciosowych oraz zamocowano metalową obudowę w kształcie sześciobocznej altanki,

którą wykonano w hucie w Trzyńcu. Na wewnętrznych ścianach umieszczono trzy pamiątkowe tablice z inskrypcją autorstwa profesora Józefa Fischera, zapisaną w trzech językach: polskim,łacińskim i niemieckim, o treści:

„Roku 810 wiaropodobne założenie Miasta Cieszyna przeztrzech synów Bolka, Leszka i Cieszka. Zeszli się po długiej wędrówce przy tem źródle i ciesząc się zbudowali na pamiątkę miasto, któremu miano Cieszyn otrzymało”.

Z czasem niemieckie władze miasta coraz mniejszą uwagę przywiązywały do należytej opieki nad Studnią Trzech Braci. Potrzebę jej gruntownej renowacji zgłaszano już pod koniec XIX wieku. Po upadku monarchii austrowęgierskiej i objęciu władzy w mieście przez Polaków brakowało środków na przeprowadzenie koniecznych prac. Ostatecznie na początku lat trzydziestych XX wieku zapadła decyzja o renowacji studni. Żeliwne elementy obudowy studni pokryto pokostem, aby zabezpieczyć je przed korozją i odnowiono napisy na tablicach. Pierwotnie napis łaciński znajdował się w centralnym polu, a inskrypcja w języku niemieckim po jego prawej stronie. Przy okazji tej zmiany przedstawiającą spotkanie Trzech Braci.

Po II wojnie światowej (w 1951r.) napis w języku niemiecky zeszlifowano i zasłonięto go płytą z brązu odlaną wcieszyńskiej „Celmie” (płaskorzeźba, będącą powiększeniem medalu Jana Ryszki z 1910 r.) Oraz zamieśczono płytę z brązu z napisem: "ODREMONTOWAŁO I UZUPEŁNIŁO RZEŹBĄ JAKO CZYN 1-SZO MAJOWY 1951 r."