Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. śląskie › powiat cieszyński › Cieszyn › Kamieniec (Kamenec) › ul. Bożka (Božkova) › Bożka 18 |
1925 , Ulotka z prasy lokalnej.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od
0 dni |
1 pobranie 168 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia DawnyCieszyn
Obiekty widoczne na zdjęciu
Bożka 18
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1902
Dawniej: Kamienica Ludwiga Kametza
Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 137. Numer posesji był 20. Budynek został wzniesiony w 1902 r. przez Ludwiga Kametza. Pierwszym właścicielem był również Ludwig Kametz. W okresie międzywojnia dom został zakupiony przez rodzinę Harbichów. (Z prasy lokalnej) - do 1929 r. mieszkał tu radca nadworny, prezydent Emanuel Harbich. Adwokat Emanuel Harbich zmarł w krajowym szpitalu w Cieszynie po dłuższej ciężkiej chorobie znany zaszczytnie w całym kraju radca dworu, dawniejszy prezydent cieszyńskiego sądu obwodowego Emanuel Harbich. Zmarły pochodził z północnych Moraw, przeżył wszakże największą część życia swego wśród nas w kraju Cieszyńskim. Był kilka lat zatrudniony w sądzie powiatowym we Frysztacie a następnie przy sądzie obwodowym w Cieszynie, gdzie też dosiągł najwyższej rangi, uzyskując kolejno po sobie wszystkie godności aż do prezydenta i radcy dworu. Był on też przed przewrotem ostatnim naczelnikiem to najwyższej instancji rządowej w kraju naszym. Niemało zasług położył on też około zbudowania nowego gmachu sądowego, której to budowie poświęcił wiele pracy i niezwykłej pieczołowitości swojej. Budowa gmachu tego tworzyła też chlubę jego, na którą rad wskazywał. Po przewrocie utworzył prezydent Harbich u nas w Cz. Cieszynie wraz ze starszym radcą sądowym Wanką-Renzenheim kancelarię adwokacką, którą po nim przejął teraz syn jego dr Walter Harbich. Zmarły hofrat Harbich, jak go powszechnie u nas nazywano, był jedną z najwybitniejszych osobistości życia publicznego w kraju naszym, był on zaprzyjaźniony tak z pierwszymi rodzinami w kraju, z domami Larischów, Thunów, Beesów, jak również z niektórymi rodzinami naszych chłopów-arystokratów, siedlaków, wójtów z całej okolicy. Był on gorącym miłośnikiem przyrody gór naszych, a przede wszystkim łowiectwa, któremu oddawał się z wielkim poświęceniem. Jeszcze w minionym roku opowiadał przyjaciołom swoim, jak to w Alpach położył trzech kapitalnych jeleni. Miał 75 lat. Po jego śmierci dom do dr Waltera Harbicha jego żony Erny i Emanuela Harbicha juniora. W okresie międzywojnia znajdowało się tu m.in. biuro projektowe architekta Karla Valouška oraz budowniczego Franza Etzlera. 27 kwietnia 1939 r. budynek został zakupiony za 40 tys. złotych (250 tys. koron) przez Ernesta i Antonię (z domu Lawicka z Krakowa) Skudrzyków, którzy dotąd mieszkali przy ul. Błogockiej 8. Po II wś budynek został im odebrany, jednak w wyniku apelacji powrócił na krótko w 1948 r.
ul. Bożka (Božkova)
więcej zdjęć (90)
Ulica powstała w 1888 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Jej właściwe wytyczenie umożliwiła dopiero rozbiórka domu należącego do rodziny Jäger , który częściowo przecinał linię przyszłej ulicy. W tym samym roku wzniesiono rogową kamienicę Eduarda Seemanna , która w ten sposób wytyczyła dokładny przebieg ulicy. W marcu 1892 r. droga ta została nazwana Schmerlinggasse (na cześć Antona von Schmerlinga - honorowego obywatela Cieszyna ). Wcześniej nosiła roboczą nazwę Querstrasse (Poprzeczna). W 1894 r. na ulicy rozpoczęto pierwsze prace ziemne związane z budową wodociągu miejskiego. Na odcinku pomiędzy obecnymi ulicami Moskiewska i Štefánika droga była węższa aniżeli na pozostałym odcinku. Wynikało to z braku zabudowy oraz wysuniętego ogrodu domu Nawratila . W 1902 r. miasto nabyło kawałek tego gruntu, ażeby poszerzyć i tym samym wydłużyć ulicę, jednak do realizacji doszło dopiero w 1928 r. Władze miasta zamierzały realność tą (razem z domem) wykupić już w czerwcu 1892 r. Na skrzyżowaniu obecnej ul. Bożka i ul. Moskiewskiej stał od około 1888 r. budynek gospodarczy należący do firmy budowlanej Ludwiga Kametza . Obiekt ten został w 1902 r. rozebrany, wobec czego dopiero wtedy powstało właściwe skrzyżowanie owych dwóch ulic. Zmiany nazwy ulicy były następujące: początkiem lat 20 tych XX w. zamierzano zmienić nazwę ulicy na ul. Šnejdarkova, 1925 - 1930 Breitegasse - Široká. W języku polskim stosowano nieoficjalną nazwę ul. Szeroka, gdyż w tym okresie miasto posiadało tylko czesko-niemieckie nazwy ulic. W 1930 - 1939 Dr. Hermann Hinterstoissergasse - Dr. Heřmana Hinterstoissera (dyrektor ewangelickiego Szpitala Powszechnego ) - pomysł przemianowania ulicy przedstawił w listopadzie 1930 r. radny miasta Ludwig Turza - dawny nauczyciel fachowy w miejskiej niemieckiej szkole dla dziewcząt - Bürgerschule w alejach arc. Albrechta. Uchwała o przemianowaniu została jednogłośnie przyjęta przez wszystkich przedstawicieli władz miasta bez względu na narodowość. O uchwale tej osobiście poinformowali Dr Hermanna Hinterstoissera radni: Turza, Friedrich i Blecha. Do właściwej zmiany nazwy ulicy przystąpiono dopiero w marcu 1931 r. Po przyłączeniu w październiku 1938 r. Czeskiego Cieszyna do Polski początkowo pozostawała ul. Dr Hermanna Hinterstoissera, jednak 1 czerwca 1939 r. przemianowano ją na ul. Batorego. Od 1939 - 1945 ponownie Dr. Hermann Hinterstoisser-Strasse, 1945 - 1957 ul. Široká. Od 1957 aż po współczesność ul. Božkova (nazwana została na cześć Józefa Bożka - konstruktora ze Śląska Cieszyńskiego ). W późniejszym okresie wprowadzono zmianę pisowni stosując nazwę J. Božka, którą w latach 90-tych na powrót zmieniono na ul. Božkova. Po wprowadzeniu dwujęzycznych nazw ulic w 2007 r. również ul. Bożka