Mauzoleum w formie kamiennej kaplicy wzniesione po 1884 r. dla rodziny Pfeil. Budowla w stylu gotyku francuskiego do dziś zachowała się na przerzeczyńskim cmentarzu znajdującym się przy kościele p.w. Matki Boskiej Królowej Polski.

Prawdziwa osobliwością Przerzeczyna jest stojący w środku wsi kościół. Zapewne wziesiono go w XIV w., ale później wielokrotnie przebudowywano. Świątynia ma więc cechy gotyckie i renesansowe, a jej wnętrze barokowe. Od 1530 do 1946 r. służyła ewangelikom, stąd typowe dla kościołów protestanckich okazałe drewniane empory z namalowanymi w końcu XVII w. scenami biblijnymi. Pięknie prezentuje się XVIII-wieczny prospekt organowy zwieńczony figurami Dawida i grających na trabach aniołów. Z tej samej epoki pochodzi ambona z postaciami ewangelistów i marmurowy obelisk zmarłej w 1712 r. szlachcianki z rodu von Nimptsch. W jego narożnikach widzimy personifikacje Wiary, Nadziei, Miłości i Sprawiedliwości w pięknie udrapowanych szatach.
Na zewnętrznych ścianach kościoła, w murze go okalającym i na ścianie stojącej obok pastorówki doliczyć się można kilkudziesięciu ciekawych tablic epitafijnych, przeważnie z XVI-XVIII w.
W narożniku wieży spotykamy aż dwa zegary słoneczne.
Wysoko w górze, na południowym murze prezbiterium tkwią 3 kamienne maski przedstawiające kobietę, mężczyznę i kozła. Zagadką jest to kogo przedstawiają i data ich wykonania. Być może są starsze od samego kościoła.
Więcej