Osiedle mieszkalne (ul. Książęca, Lubańska, gen. J. Sowińskiego).
Położone za torami kolejowymi, w północnej części miejscowości. Założone w latach trzydziestych XX w. Autorem projektu mógł być Kurt Langer z Wrocławia, który w 1938 r. opracował również dla Cieplic projekt (niezrealizowany) osiedla, zbliżony w formie do omawianego zespołu zabudowy (fot. 57).
Czterorodzinne budynki dwukondygnacyjne usytuowano w dwu szeregach wzdłuż ulic Lubańskiej i Książęcej. Mniejsze, jednokondygnacyjne, dwurodzinne domy, zbudowano przy założonej na linii owalu ulicy J. Sowińskiego. Niewykluczone, iż położone w pobliżu dworca kolejowego i gazowni, osiedle przeznaczone było dla pracowników jednej z tych instytucji. Spośród zabudowy wielorodzinnej osiedla wyróżnia się willa w zespole osiedla (ul. Lubańska 14), która zapewne użytkowana była przez dyrektora przedsiębiorstwa.
Stan zachowania układu planistycznego osiedla i jego zabudowy jest dość dobry. Wszystkie budynki wymagają bieżących napraw, część z nich kwalifikuje się do kapitalnego remontu. W ramach bieżących prac remontowych użytkownicy wprowadzają zmiany rażąco kolidujące z pierwotną estetyką budynków. Wymieniana jest stolarka okienna bez nawiązania do pierwotnego, wielodzielnego układu szczeblin. Brak jednolitego projektu kolorystyki elewacji powoduje, że nie tylko poszczególne budynki różnią się od siebie barwą malowania, lecz także w obrębie jednego obiektu stosowane są różne kolory elewacji.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002

Wytyczona zapewne przed zbudowaniem tam około 1900 r. dworca kolejowego. Zabudowa willowa z około 1940 r. charakteryzuje się zunifikowanymi formami (proste ukształtowanie brył, oszczędna forma detali architektonicznych).
W odgałęzieniu ulicy, na osi dworca — osiedle kilku willi jednorodzinnych, analogicznych do wyżej wspomnianej zabudowy. Budynki w otoczeniu ogrodów przydomowych, wzniesione również około 1940 r. zapewne dla pracowników kolei.

Studium historyczno - urbanistyczne 2002