starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Morskie Oko › Morskie Oko 5 |
1 maja 2016 , Widok od północy z ulicy Morskie Oko.
Skomentuj zdjęcie
Balbina
 Pięknie wygląda! Prawie osiem lat temu, gdy tu byłam, taki stan wydawał się być nieosiągalny. 2018-02-05 19:53:49 (8 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 październik
14 lat 7 miesięcy 20 dni |
Dodane: 9 sierpnia 2016, godz. 15:04:33
Autor zdjęcia: Jarosław Budyta
Rozmiar: 1680px x 1113px
Aparat: PENTAX K-5
1 / 100sƒ / 13ISO 16011mm
4 pobrania 2407 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Jarosław Budyta
Obiekty widoczne na zdjęciu
Morskie Oko 5
więcej zdjęć (6)
Zbudowano: 1927/1935
Dawniej: Willa Arpada Chowańczaka
Morskie Oko 5 czyli willa króla warszawskich kuśnierzy Arpada Chowańczaka na Mokotowie.
Czy ocaleje willa króla warszawskich kuśnierzy Arpada Chowańczaka na Mokotowie? Aż z Buenos Aires nadszedł list od jego potomka zaniepokojonego losem zabytku.
Dziś po imperium Chowańczaka nic nie pozostało. Przetrwała jednak jego willa na Mokotowie przy ul. Morskie Oko 5. Początkowo miała adres od ulicy Puławskiej 61. Potem tuż obok willi zamierzano wytyczyć nową ulicę. Koracjego, czyli dzisiejsze Morskie Oko. Warto dodać, że ów Koracji to spolszczone nazwisko wybitnego architekta doby klasycyzmu Antonio Corazziego.
Willa króla warszawskich kuśnierzy powstała zapewne po 1927 r. Malownicza, usytuowana pomiędzy ulicą Puławską a skarpą, nieopodal neogotyckiego pałacyku Szustra musiała początkowo wydawać się miejscem nieomal sielankowym. Nakryta wysokimi dachami, ożywiona toskańskimi kolumienkami z elewacją ogrodową przyozdobioną jońskimi pilastrami i półkolistym ryzalitem była urokliwym miejscem. Tuż obok od strony Puławskiej wznosiły się niskie zabudowania fabryczne, a nieco dalaj, od strony Puławskiej 61, w 1939 r. trwała budowa nowoczesnej kamienicy Chowańczaków. Przed wybuchem wojny kamienica nie została ukończona. Jej surowe żelbetowe mury, prowizorycznie zaadaptowane stały do 1944 r.
Jak pisze Andrzej Chowańczak, w czasie okupacji willa stała się ważnym miejscem na mapie konspiracyjnej Warszawy. Syn Arpada "Jan Daniel Chowańczak jeszcze przed Powstaniem skupował broń z własnych środków. Współpracował on również z prezydentem Stefanem Starzyńskim [we wrześniu 1939 r.] podczas organizacji obrony miasta Warszawy".
Za
Czy ocaleje willa króla warszawskich kuśnierzy Arpada Chowańczaka na Mokotowie? Aż z Buenos Aires nadszedł list od jego potomka zaniepokojonego losem zabytku.
Dziś po imperium Chowańczaka nic nie pozostało. Przetrwała jednak jego willa na Mokotowie przy ul. Morskie Oko 5. Początkowo miała adres od ulicy Puławskiej 61. Potem tuż obok willi zamierzano wytyczyć nową ulicę. Koracjego, czyli dzisiejsze Morskie Oko. Warto dodać, że ów Koracji to spolszczone nazwisko wybitnego architekta doby klasycyzmu Antonio Corazziego.
Willa króla warszawskich kuśnierzy powstała zapewne po 1927 r. Malownicza, usytuowana pomiędzy ulicą Puławską a skarpą, nieopodal neogotyckiego pałacyku Szustra musiała początkowo wydawać się miejscem nieomal sielankowym. Nakryta wysokimi dachami, ożywiona toskańskimi kolumienkami z elewacją ogrodową przyozdobioną jońskimi pilastrami i półkolistym ryzalitem była urokliwym miejscem. Tuż obok od strony Puławskiej wznosiły się niskie zabudowania fabryczne, a nieco dalaj, od strony Puławskiej 61, w 1939 r. trwała budowa nowoczesnej kamienicy Chowańczaków. Przed wybuchem wojny kamienica nie została ukończona. Jej surowe żelbetowe mury, prowizorycznie zaadaptowane stały do 1944 r.
Jak pisze Andrzej Chowańczak, w czasie okupacji willa stała się ważnym miejscem na mapie konspiracyjnej Warszawy. Syn Arpada "Jan Daniel Chowańczak jeszcze przed Powstaniem skupował broń z własnych środków. Współpracował on również z prezydentem Stefanem Starzyńskim [we wrześniu 1939 r.] podczas organizacji obrony miasta Warszawy".
Za
ul. Morskie Oko
więcej zdjęć (112)
Dawniej: Koracjego, Corazziego
Uliczka położona na terenie Starego Mokotowa. Biegnie od ul. Puławskiej na wschód. Zaczyna się bramą w Domku Gotyckim i kończy się ślepo w Parku Morskie Oko (staje się jedną główną uliczką parku).
Od 1926 roku do końca II wojny światowej ulica nosiła nazwę Koracjego - spolszczoną wersję nazwiska Antonio Corazziego, włoskiego architekta, projektanta m.in. Teatru Wielkiego, Pałacu Staszica, regulatora placów Teatralnego oraz Bankowego. W czasach PRL-u poprawiono pisownię nazwiska na oryginalną. W latach 60. XX wieku ulicę przemianowano na Morskie Oko, czyli nazwę pobliskiego stawu-glinianki. Nazwiskiem architekta nazwano ulicę w Śródmieściu.
Przy ulicy Morskie Oko 2 znajduje się Pałac Szustra, a przy ulicy Morskie Oko 5 znajduje się dawna willa Arpada Chowańczaka (obecnie w przebudowie), obok której powstaje nowe osiedle domów mieszkalnych (w budowie).
Od 1926 roku do końca II wojny światowej ulica nosiła nazwę Koracjego - spolszczoną wersję nazwiska Antonio Corazziego, włoskiego architekta, projektanta m.in. Teatru Wielkiego, Pałacu Staszica, regulatora placów Teatralnego oraz Bankowego. W czasach PRL-u poprawiono pisownię nazwiska na oryginalną. W latach 60. XX wieku ulicę przemianowano na Morskie Oko, czyli nazwę pobliskiego stawu-glinianki. Nazwiskiem architekta nazwano ulicę w Śródmieściu.
Przy ulicy Morskie Oko 2 znajduje się Pałac Szustra, a przy ulicy Morskie Oko 5 znajduje się dawna willa Arpada Chowańczaka (obecnie w przebudowie), obok której powstaje nowe osiedle domów mieszkalnych (w budowie).