Eklektyczny budynek, nawiązujący do form neorenesansowych. Wzniesiony na planie prostokąta w osi płn.-południe. Posiada granitowy cokół, ozdobne wejście i wieżyczki w narożach, które dodają tej siedzibie reprezentacyjności.
Został wzniesiony w I poł. XX wieku dla Georga Federici. Po odzyskaniu niepodległości został wykupiony przez Zygmunta Stabrowskiego. Po ostatniej wojnie była tu szkoła. Obecnie stoi pusty.