Fragment traktu rokadowego poza obrębem dawnych fortyfikacji miejskich, przecinającego w przybliżeniu równoleżnikowo Przedmieście Świdnickie na południe od miasta, odcinek trasy łączącej Przedmieście Oławskie na wschodzie z Przedmieściem Mikołajskim na zachodzie.
Ulica Kościuszki wytyczona została po likwidacji w roku 1807 murów miejskich; pierwotnie nosiła nazwę Tauentzien Straße[1] i była znacznie krótsza niż obecnie: na zachodzie kończyła się przy koszarach kirasjerów (obecny plac Muzealny); na wschodzie – przy ulicy Dworcowej (dziś przy skrzyżowaniu z tą ulicą stoi charakterystyczny budynek – Trzonolinowiec). W 1823 dołączono na wschodzie odcinek od Dworcowej do Pułaskiego (dawniejszy Kleine Anger, tj. w wolnym tłumaczeniu Mały Wygon, Małe Błonia albo Małe Pastwiska), potem w 1863 kolejny, do zbiegu z przedłużeniem ulicy Oławskiej, Klosterstraße (ulicą Klasztorną, obecnie Traugutta)[2]. W tym miejscu znajdowała się w połowie XIX wieku miejska rogatka, Ohlauer Barriere (Rogatka Oławska). Trójkąt u zbiegu Traugutta i Kościuszki bywa współcześnie nazywany "Trójkątem Bermudzkim". W 1945 roku wojska niemieckie chcąc odsłonić sobie pole ostrzału, wysadziły w powietrze zabudowania po południowej stronie ulicy co doprowadziło do nieodwracalnej utraty wielu zabytków. Obecnie po stronie zachodniej ulica zaczyna się na skrzyżowaniu z ul. Piłsudskiego przy Placu Legionów i liczy sobie blisko 2,4 km długości. Po drodze przecina ul. Świdnicką (w tym miejscu znajduje się obszerny kwadratowy Plac Kościuszki – dawniej Tauentzien Platz – ze Skwerem Solidarności Walczącej pośrodku[3], oraz tzw. "Kościuszkowa Dzielnica Mieszkaniowa", KDM[4]). Imię Tadeusza Kościuszki ulica otrzymała 27 kwietnia 1945 roku[5].
Przypisy
1. na cześć osiemnastowiecznego generała pruskiego Friedricha von Tauentziena 2. odcinek ten nosił do początku XX wieku osobną nazwę Neue Tauentzien Straße i miał osobną numerację 3. do roku 1945 pośrodku skweru stał pomnik i grób gen. von Tauentziena; po wojnie pomnik został usunięty jesienią 1945 wraz ze szczątkami generała, a na jego miejscu położony został głaz, na którym znalazł się uroczyście odsłonięty 24 marca 1946 napis poświęcony pamięci "Bojowników o Wolność i Demokrację"; na głazie tym po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce systematycznie malowany był symbol Solidarności Walczącej, systematycznie był także przez władze usuwany; po roku 1989 głaz wraz z całym skwerkiem poświęcono Solidarności Walczącej 4. KDM nazwana została w ten sposób w nawiązaniu do warszawskiej MDM i tak jak tamta powstała na miejscu całkowicie zrujnowanej w wyniku działań wojennych zabudowy XIX-wiecznej 5. Zygmunt Antkowiak "Wrocław od A do Z" wyd.Ossolineum 1991
Ulica Kościuszki wytyczona została po likwidacji w roku 1807 murów miejskich; pierwotnie nosiła nazwę Tauentzien Straße[1] i była znacznie krótsza niż obecnie: na zachodzie kończyła się przy koszarach kirasjerów (obecny plac Muzealny); na wschodzie – przy ulicy Dworcowej (dziś przy skrzyżowaniu z tą ulicą stoi charakterystyczny budynek – Trzonolinowiec). W 1823 dołączono na wschodzie odcinek od Dworcowej do Pułaskiego (dawniejszy Kleine Anger, tj. w wolnym tłumaczeniu Mały Wygon, Małe Błonia albo Małe Pastwiska), potem w 1863 kolejny, do zbiegu z przedłużeniem ulicy Oławskiej, Klosterstraße (ulicą Klasztorną, obecnie Traugutta)[2]. W tym miejscu znajdowała się w połowie XIX wieku miejska rogatka, Ohlauer Barriere (Rogatka Oławska). Trójkąt u zbiegu Traugutta i Kościuszki bywa współcześnie nazywany "Trójkątem Bermudzkim". W 1945 roku wojska niemieckie chcąc odsłonić sobie pole ostrzału, wysadziły w powietrze zabudowania po południowej stronie ulicy co doprowadziło do nieodwracalnej utraty wielu zabytków. Obecnie po stronie zachodniej ulica zaczyna się na skrzyżowaniu z ul. Piłsudskiego przy Placu Legionów i liczy sobie blisko 2,4 km długości. Po drodze przecina ul. Świdnicką (w tym miejscu znajduje się obszerny kwadratowy Plac Kościuszki – dawniej Tauentzien Platz – ze Skwerem Solidarności Walczącej pośrodku[3], oraz tzw. "Kościuszkowa Dzielnica Mieszkaniowa", KDM[4]). Imię Tadeusza Kościuszki ulica otrzymała 27 kwietnia 1945 roku[5].