Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. zachodniopomorskie › powiat stargardzki › Stargard › Rynek Staromiejski › Markt 11 › Zdjęcia atelier Aleksander Wolff |
Lata 1900-1910 , Portret braci Winiarskich. Fotografia studyjna, ujęcie w planie niepełnym. Na drewnianej ławce siedzi Przemysław Winiarski. Ubrany w mundur. Ramieniem wsparty o oparcie ławki. Za nim stoi jego brat Metody Winiarski. Ubrany w surdut. Jedną dłoń opiera na ramieniu brata, drugą na oparciu ławki. Fotografia na ozdobnym, ciemnym kartoniku, na którym pod fotografią dane fotografa i atelier fotograficznego - Aleksander Wolff, Stargard, Markt 6. Przetarcia na brzegach. Przemysław Winiarski - syn Pauliny z Deczyńskich i Mateusza, zm. 1962 r. Właściciel warsztatów ślusarskich przy obecnej ulicy Ślusarskiej (dawnej Krzyżackiej) w Toruniu. W 1920 r. kupił zakład od Niemca Thomasa i prowadził go do swojej śmierci. Następnie warsztat prowadził jego syn Rajmund, który zmarł w 1973 r., a później do 1980 r. jego żona Maria z Kaczmarskich Winiarska. Jednym z zadań tej rodzinnej firmy było wykonanie na zlecenie miasta latarni ulicznych w całym mieście. W zakładzie Przemysława pracował jego brat Metody, który zaprojektował i wykonał w metaloplastyce w połączeniu z drewnem gabinet dla prezydenta Stanisława Wojciechowskiego. Znajdowały się tam szafa biblioteczna, kominek, biurko, kałamarz, dwa świeczniki, stojący zegar, leżanka, wisząca półka, stolik z szachownicą, trzy taborety, żyrandol i kwietnik wiszący. Przemysław Winiarski był również właścicielem trzech budynków w Toruniu: przy ul. Sienkiewicza 29, Sienkiewicza 27 oraz Koszarowej 3 (ob. ul. Broniewskiego). Nieruchomości te zostały mu odebrane po II wojnie światowej przez władze komunistyczne. Przemysław był żonaty z Julią z domu Zaremba. Miał z nią trójkę dzieci. Jego matka, Paulina wraz z mężem uczestniczyła w Powstaniu Styczniowym, podczas którego m.in. ukrywała powstańców.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2020 styczeń
6 lat 3 miesiące 8 dni |
0 pobrań 99 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wojciech Szuba
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zdjęcia atelier Aleksander Wolff
więcej zdjęć (2)
Dawniej: Zdjęcia atelier Aleksander Wolff
Markt 11
więcej zdjęć (7)
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Markt 11
Wypis adresu Markt 11 z księgi adresowej z roku 1937 r. - Aus dem Adressbuch von 1937
(Właściciel Wunderlich Richard, Zarziger Straße. ul.Bydgoska)
- Kammerlichtspiele - kino kameralne
- Loeck Lydia, Plätterin - "Plätterin" to niemieckie słowo, które tłumaczy się jako "prasowaczka". Odnosi się ono do kobiety, której zawodem jest prasowanie ubrań.
- Loeck Otto, robotnik.
- Ulrich Gustav, emeryt.
Pod tym adresem, swoją działalność prowadzili w roku...
- 1876 - 78r C.L Drahn pijalnia piwa
- 1900 - Kaiserhallen H. Beyer.
- 1910 r. - Aleksander Wolff, (zamieszkały przy Königstr43) zakład fotograficzny. Königstr. 43 (1892-1898), Markt 6 (1899-1911), Markt 11 (1910-,192?)
- 1910 r. - Browar Czeski M. Lebender,
- 1910 r. - "Kaiserhallen" Heinrich Dünges
"Kammerlichtspiele" znajdowała się na rynku, od strony Marienkirche. Był to wąski dom, a fotograf Wollf pracował na górze pod szklanym dachem. Czasem musiałam ubrać się w swój najlepszy garnitur, a mama ubierała się w swoją najlepszą sukienkę, żebyśmy mogli tam robić zdjęcia. Sala kina była wąską, ale długą przestrzenią (jak komnata). Tutaj pokazywano filmy, które nie miały wielkiej wartości! Chyba że były bardzo stare lub widziałeś je wcześniej." ze wspomnień Wernera Lenza. Eitorf/Sieg
(W.S)
Rynek Staromiejski
więcej zdjęć (508)
Dawniej: Markt
Rynek Staromiejski w Stargardzie (d. Markt) - jeden z głównych placów miasta, stanowi centrum życia lokalnego od połowy XIII wieku.
Rynek jest obecnie największym skupiskiem cennych zabytków w mieście, znajdują się tu: Kolegiata Mariacka, Ratusz miejski, Odwach oraz barokowe kamieniczki. Po II wojnie światowej Rynek (podobnie jak duża część miasta) utracił swój pierwotny wygląd. Najpiękniejsze kamienice np. Loewen Aphoteke z 1487 czy kamienica wzorowana na fasadzie ratusza zostały zastąpione budynkami z wielkiej płyty.
W 1874 roku w centralnej części placu ustawiono pomnik Germanii - ku czci żołnierzy poległych w wojnie francusko-pruskiej. Monument został rozebrany jeszcze przed wybuchem wojny przez narodowych socjalistów.
Od średniowiecza do zakończenia II wojny światowej plac pełnił funkcje targowe wraz z okolicznymi Rynkami: Solnym, Mięsnym, Drzewnym stanowił miejskie centrum handlowe. Na początku XX wieku ulokowane były w Rynku agencja ubezpieczeniowa, bank, hotel, zakład kolonialny, restauracja, apteka, dom mody i in.
W planach rewitalizacji miasta do końca br. przewiduje się zamknięcia dla ruchu kołowego Rynku Staromiejskiego wraz z ulicami przyległymi. Przebudowana ma być płyta placu, zbudowane podziemne szalety, fontanna, i pozostała mała architektura.
Z Rynku wychodzi 5 ulic: Grodzka ( w dwóch kierunkach d. Poststr. i Radestr.), Mieszka I (d. Pyritzerstr.), Mariacka (d. An der Marienkirche) oraz Kramarska (d. Krammerstr.). Za
Po przejęciu władzy przez NSDAP w 1933 r. policja stargardzka została podzielona na ochronę, ochronę, policję drogową i porządkową, podzielona na dwa komisariaty policji w ratuszu i na dworcu kolejowym (Barnimstraße) z policją liczącą 32 funkcjonariuszy, z dobrze znane czako (cylindryczne nakrycie głowy przypominające hełm noszone przez policję po 1918 r.) z kokardą. Ponadto w domu przy Markt 14 na parterze znajdował się wydział kryminalny z 7 funkcjonariuszami, w ratuszu wydział handlowy z kontrolą żywności i cen oraz policja targowa z 4 doświadczonymi policjantami. Policja administracyjna składała się z 2 inspektorów miejskich. W 1937 r. szefem starogardzkiej komendy policji, której obszar obejmował obecnie dzielnicę miasta i osiedla Giesenfelde oraz Jägerhof, był nadinspektor policji Sandleben. Zadania policyjne od 1933 r. były w mieście bardzo zróżnicowane i jeszcze bardziej skomplikowały się w związku z przejęciem politycznym. „Reichsführer SS" został teraz także najwyższym szefem policji w całym kraju. Partia NSDAP coraz bardziej starała się ingerować w czysto policyjny obszar odpowiedzialności w naszym mieście. Na początku Druga wojna światowa, wprowadzenie reglamentacji żywności, dóbr konsumpcyjnych, zaciemnienie, zakaz słuchania zagranicznych rozgłośni radiowych, zawyżanie cen, gromadzenie zapasów i wiele innych rzeczy dodatkowo obciążyło działalność policji.(Wojtek W.S)
Rynek jest obecnie największym skupiskiem cennych zabytków w mieście, znajdują się tu: Kolegiata Mariacka, Ratusz miejski, Odwach oraz barokowe kamieniczki. Po II wojnie światowej Rynek (podobnie jak duża część miasta) utracił swój pierwotny wygląd. Najpiękniejsze kamienice np. Loewen Aphoteke z 1487 czy kamienica wzorowana na fasadzie ratusza zostały zastąpione budynkami z wielkiej płyty.
W 1874 roku w centralnej części placu ustawiono pomnik Germanii - ku czci żołnierzy poległych w wojnie francusko-pruskiej. Monument został rozebrany jeszcze przed wybuchem wojny przez narodowych socjalistów.
Od średniowiecza do zakończenia II wojny światowej plac pełnił funkcje targowe wraz z okolicznymi Rynkami: Solnym, Mięsnym, Drzewnym stanowił miejskie centrum handlowe. Na początku XX wieku ulokowane były w Rynku agencja ubezpieczeniowa, bank, hotel, zakład kolonialny, restauracja, apteka, dom mody i in.
W planach rewitalizacji miasta do końca br. przewiduje się zamknięcia dla ruchu kołowego Rynku Staromiejskiego wraz z ulicami przyległymi. Przebudowana ma być płyta placu, zbudowane podziemne szalety, fontanna, i pozostała mała architektura.
Z Rynku wychodzi 5 ulic: Grodzka ( w dwóch kierunkach d. Poststr. i Radestr.), Mieszka I (d. Pyritzerstr.), Mariacka (d. An der Marienkirche) oraz Kramarska (d. Krammerstr.). Za
Po przejęciu władzy przez NSDAP w 1933 r. policja stargardzka została podzielona na ochronę, ochronę, policję drogową i porządkową, podzielona na dwa komisariaty policji w ratuszu i na dworcu kolejowym (Barnimstraße) z policją liczącą 32 funkcjonariuszy, z dobrze znane czako (cylindryczne nakrycie głowy przypominające hełm noszone przez policję po 1918 r.) z kokardą. Ponadto w domu przy Markt 14 na parterze znajdował się wydział kryminalny z 7 funkcjonariuszami, w ratuszu wydział handlowy z kontrolą żywności i cen oraz policja targowa z 4 doświadczonymi policjantami. Policja administracyjna składała się z 2 inspektorów miejskich. W 1937 r. szefem starogardzkiej komendy policji, której obszar obejmował obecnie dzielnicę miasta i osiedla Giesenfelde oraz Jägerhof, był nadinspektor policji Sandleben. Zadania policyjne od 1933 r. były w mieście bardzo zróżnicowane i jeszcze bardziej skomplikowały się w związku z przejęciem politycznym. „Reichsführer SS" został teraz także najwyższym szefem policji w całym kraju. Partia NSDAP coraz bardziej starała się ingerować w czysto policyjny obszar odpowiedzialności w naszym mieście. Na początku Druga wojna światowa, wprowadzenie reglamentacji żywności, dóbr konsumpcyjnych, zaciemnienie, zakaz słuchania zagranicznych rozgłośni radiowych, zawyżanie cen, gromadzenie zapasów i wiele innych rzeczy dodatkowo obciążyło działalność policji.(Wojtek W.S)