Pomnik powstał po roku 1945 na miejscu zburzonego podczas okupacji hitlerowskiej pomnika Poległych Legionistów . Początkowo wystawiono niewielki obelisk z inskrypcją '"Bohaterskiej Armji Czerwonej wyzwolicielce z jarzma germańskiego wdzięczna Ziemia Cieszyńska" (pisownia oryginalna), przy okazji zmieniając nazwę ulicy Głębokiej na Armii Czerwonej. W roku 1957 pomnik ten przeniesiono na kwaterę żołnierzy Armii Czerwonej cmentarza na Bobrku , odsłaniając jednocześnie 10 listopada 1957 roku dużo większy obelisk z napisem "Bohaterskiej Armii Czerwonej. Maj 1945". W październiku 1981 roku pomnik został oblany farbą przez nieznanych sprawców. Ostatecznie został zdemontowany w grudniu roku 1990. Obecnie na jego miejscu stoi odbudowany pomnik ku czci legionistów śląskich poległych za Polskę .

22 marca 2003 roku powstał Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika, który po długich staraniach doprowadził do odbudowy i odsłonięcia w 7 czerwca 2008 roku repliki dawnego pomnika Legionistom Ślązakom Poległym za Polskę .

Główna arteria starego Cieszyna, prowadzi od Góry Zamkowej do Rynku, niegdyś najważniejszy trakt handlowy miasta. Pierwotnie zabudowana domami podcieniowymi połączonymi systemem tarasów i schodów, ucierpiała podczas pożaru w 1789 r. - zachowało się kilka kamienic podcieniowych z przełomu XVIII i XIX w. W XIX i XX w. zabudowana kamienicami mieszczańskimi w stylu historycznym i eklektycznym.
Głęboka to nazwa-bumerang. Jakby nie nazywano ulicy, to wracano do starej nazwy. A była to kiedyś ulica Arcyksiężniczki Stefanii, synowej cesarza Franciszka Józefa. W czasie I wojny światowej nazywana była Karl Franz Josef-Strasse. W 1920 roku wrócono do Głębokiej, ale czternaście lat później uznano, że będzie się nazywać ulicą Legionów. W czasie II wojny światowej niemieccy okupanci - o dziwo - wrócili do tradycyjnej nazwy (w wersji Tiefe Gasse). Komuniści nie darowali Głębokiej i nazwali ją Armii Czerwonej. W 1990 roku wrócono do historycznej nazwy. W 1881 zmieniono nazwę na Kronprinzessin Stephaniestrasse, po czym wywieszono tablice uliczne wyłącznie w języku niemieckim tak jak wcześniej postąpiono na rynku. Również w tym samym roku rada miejska uchwaliła zdjąć resztę dwujęzycznych tablic i zastąpić je wyłącznie niemieckojęzycznymi. W 1898 r. ulicę wybrukowano granitową kostką.