Kanał Giżycki (Łuczański) – kanał mazurski. Łączy on jeziora Niegocin i Kisajno. Kanał ma długość 2130 m i głębokość 1,9 m. Przechodzi przez zachodnią część Giżycka, najpierw pod mostem kolejowym, mija most obrotowy, a dalej pod kładką dla pieszych i jeszcze dwoma mostami drogowymi.

Jednoprzęsłowy most, wybudowano w roku 1868 r. Był to obiekt konstrukcji stalowej, dwutorowy. Podparty był na przyczółkach betonowo-kamiennych, częściowo licowanych cegłą. Oś obrotu oparta była na koźle stalowym.
W styczniu 1945r. most wysadzono.
Po wojnie obiekt został prowizorycznie odbudowany (bez zachowania ruchu obrotowego), w późniejszych latach był przebudowywany (podniesienie rzędnej n.p.m.).
Ostatecznie po 1961 roku wybudowano nowy dwuprzęsłowy most.

"Odkrywca" 12/2013

Parowiec “Löwentin” (niemiecka nazwa Jeziora Niegocin) był najdłużej eksploatowanym i najbardziej rozpoznawalnym statkiem pasażerskim pływającym po Wielkich Jeziorach Mazurskich. Został zbudowany w 1892 r. w stoczni Gustav Fechter w Königsbergu na zamówienie Mazurskiej Kompanii Żeglugi Parowej z Giżycka (Masurische Dampfer-Kompagnie Lötzen).
Statek miał długość 25,2 m, zanurzenie 1,4 m, napędzany był silnikiem parowym o mocy 75 KM, i zabierał do 190 pasażerów.

“Löwentin” odbywał rejsy na całym szlaku Wielkich Jezior Mazurskich i do 1931 r. był największą jednostką z należących do MDKL. W 1914-15 r. czasowo przejęty przez wojsko służył jako statek transportowy i lodołamacz. W 1940 r. po przebudowie trzymał nowy silnik o mocy 140 KM. W 1944 r. został przekazany do dyspozycji wojska w ramach “Transportflotille der Masurischen Seen” i 22 stycznia 1945 r. (cztery dni przed zajęciem Giżycka przez Armię Czerwoną) zatopiony w Kanale Łuczańskim w okolicach zamku.

Od 1948 r. pływał pod nazwą “Łowiczanka” (armatorem było przedsiębiorstwo Państwowa Żugluga na Wiśle - Warszawa, od 1949 r. Państwowa Żegluga Śródlądowa, a od 1951 r. P.P. Żegluga na Wiśle, z ekspozyturą w Giżycku). W 1951 r. jednostka przeszła modernizację połączoną ze zmianą napędu z parowego na motorowy (silnik o mocy 150 KM) i przystosowaniem do przewozu 150 osób oraz nadaniem nowej nazwy “Hanka Sawicka”. W 1957 r. statek wszedł w skład floty nowopowstałego Przedsiębiorstwa Państwowego “Żegluga Mazurska” i był eksploatowany do 1975 r.

W latach 1976-79 statek stał przycumowany w porcie w Giżycku i pełnił funkcję restauracji PSS Społem, a w 1979 r. przeholowany został do przystani Wojskowego Domu Wypoczynkowego (obecnie Stanica Wodna Stranda). Od 1983 r. wydobyty na brzeg niszczał. Około 2005 r. teren ośrodka wypoczynkowego został sprzedany. W 2008 r. dzierżawca Ośrodka PTTK Wilkasy Grzegorz Sierański odkupił od nowego właściciela wrak statku. Ogołocony przerdzewiały stalowy kadłub przetransportowano do stoczni w Płocku, gdzie posłużył jako wzór do zbudowania całkiem nowej jednostki, a w 2010 r. został pocięty i przekazany na złom. Zrekonstruowany z uwzględnieniem współczesnych wymogów i przepisów statek “Loewentin” w 2013 r. przetransportowano do przystani w Wilkasach nad Jeziorem Niegocin. Od 2015 r. po przepłynięciu do Warszawy statek odbywa rejsy po Wiśle.