starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.04
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Południe › ul. Zielińskiego Tadeusza › Zielińskiego 43 |
9 kwietnia 2010 , Wieżowiec przypisany do ul. Zielińskiego nr 43 widziany od strony południowo-zachodniej: po prawej widoczny fragment tyłów budynku przy Swobodnej 78, a z lewej &ndash budynków przy ul. Stysia, w tym kościoła pw. Loyoli.
Skomentuj zdjęcie
witeklyko78
 budynek w którym się wychowałem. 2014-05-08 11:22:40 (12 lat temu)
Nigdy nie mogłem zrozumieć po co było budować coś takiego jak antybalkony. 2014-05-08 11:27:51 (12 lat temu)
wiesz zawsze w przyszłości można było dobudować balkon ;) 2014-05-08 11:59:30 (12 lat temu)
do kodens79: Może to kiedyś ładnie wyglądało? :) Dziwne, że nikt nie zabudował ;) 2014-05-08 12:04:15 (12 lat temu)
aby zabudować trzeba było uzyskać zgodę, gdyż ingerowało się w wygląd budynku. gdybyś uważniej się przyjrzał to po lewej stronie zdjęcia na parterze są zabudowane dolne okna. 2014-05-08 12:33:19 (12 lat temu)
na ósmym piętrze w części niebieskiej również sąsiad zabudował dolną część 2014-05-08 12:37:39 (12 lat temu)
do witeklyko78: No wiem ale nie lepiej wszystko na raz . 2014-05-08 12:44:23 (12 lat temu)
do witeklyko78: rTo zależy od spółdzielni . W chwili obecnej np.w moim bloku po termo modernizacji trzeba prosić się o wszystkie pozwolenia i tak na przykład wszystkie balkony muszą być pomalowane na beżowo a balustrady na brązowo, stolarka okienna na być zaś biała. 2014-05-08 12:48:13 (12 lat temu)
dokładnie, a te balkony to ludzie na własną rękę zamurowywali tuż przed dociepleniem. 2014-05-08 13:04:42 (12 lat temu)
do witeklyko78: Czy w tym bloku mieszkał sąsiad o nazwisku Czerwonka? Blok bodajże z roku 1978. 2014-05-08 13:36:53 (12 lat temu)
nazwisko mi znajome, ale tak dokładnie to nie pamiętam. blok faktycznie z 1978 lub 77 roku 2014-05-08 14:38:41 (12 lat temu)
do esski : A teraz szukamy sąsiada :) 2014-05-08 15:26:00 (12 lat temu)
do kodens79: To mój koleś z podstawówki, przemiścił sie tam latoś 1978 roku, o ile dobrze pamiętam 6 lub 8 piętro , mieszkanie od południowej strony, okna wychodzące na ZIelińskiego, miał natenczas na szaro pomalowany balkon. Tak się wówczas identyfikowało "swoje" mieszkanie, było, bynajmniej w tym bloku, piętro wyżej/niżej/obok szarego balkonu. Dziś jak widać na załączonych obrazkach większość balkonów i okien to kalejdoskop wydarzeń budżetowo malarskich, z daleka widać iż mam żołte a nie czerwone jak sąsiad okna, albo moję drzwi na szaro, nie tak jak sąsiad z góry który ma drzwi na zielono. 2014-05-08 17:03:43 (12 lat temu)
|
|
Na stronie od 2006 styczeń
20 lat 4 miesiące 19 dni |
2 pobrania 1919 odsłon 5.04 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Julo
Obiekty widoczne na zdjęciu
Zielińskiego 43
więcej zdjęć (2)
Zbudowano: 1970-1979
Ul. Zielińskiego 43: jeden z czterech identycznych 11-kondygnacyjnych bloków pomiędzy ulicami Zielińskiego a Stysia, wybudowanych w latach 70. XX wieku.
ul. Zielińskiego Tadeusza
więcej zdjęć (500)
Dawniej: Höfchen Strasse
W początkach swojego istnienia ulica prowadziła od ul. Podwale i kończyła się na wysokości dzisiejszego nasypu kolejowego. Nosiła wtedy jeszcze nazwę Gabitzerstr. Na początku lat 70. XIX wieku w związku z budową gmachu Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych odcinek od ul. Podwale do ul. Kościuszki nazwano Museumstr. (ul. Muzealna). W tym samym czasie zmieniono też nazwę obecnej ul. Zielińskiego na Höfchenstr. Wywodziła się ona od nazwy dawnej wsi Höfchen (Dworek) włączonej do Wrocławia w 1886 r. Rozwój ulicy na południe ąż do pl. Hirszfelda nastąpił po 1880 r. za sprawą działalności spółki Schlesische Immobilien Aktien Gesellschaft. Zabudowę zdominowały wtedy kamienice czynszowe.
Ulica mocno ucierpiała w czasie walk od Festung Breslau. Ze zwartej zabudowy ocalało jedynie kilka kamienic. Po 1945 r. patronem ulicy został Tadeusz Zieliński (1859-1944), badacz i fililog klasyczny. W połowie lat 60. XX w. likwidacji uległ odcinek ulicy między ul. Kościuszki i ul. Piłsudskiego.
Ulica mocno ucierpiała w czasie walk od Festung Breslau. Ze zwartej zabudowy ocalało jedynie kilka kamienic. Po 1945 r. patronem ulicy został Tadeusz Zieliński (1859-1944), badacz i fililog klasyczny. W połowie lat 60. XX w. likwidacji uległ odcinek ulicy między ul. Kościuszki i ul. Piłsudskiego.