Kościół Najświętszego Serca Jezusa w Środzie Wielkopolskiej - jeden z trzech rzymskokatolickich kościołów parafialnych w Środzie Wielkopolskiej. Należy do dekanatu średzkiego.
Został wybudowany w latach 1881-1888 w stylu neoromańskim przez gminę chrześcijańską ewangelicko-unijną, dla potrzeb religijnych napływającej ludności niemieckiej, głównie wyznania luterańskiego.
W 1945 świątynia została przejęta przez katolicką parafię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi w Środzie, jako świątynia pomocnicza gimnazjalna. Odprawiały się tu nabożeństwa, z biegiem lat coraz liczniejsze, dla dzieci i młodzieży. Nazywano ją kościołem szkolnym. W niektórych dokumentach nazywana była czasami kościołem Chrystusa Króla.
Arcybiskup Antoni Baraniak zatwierdził nowy tytuł "Najświętszego Serca Jezusa" i utworzył w dniu 15 marca 1967, przy tej świątyni ośrodek duszpasterski. Dnia 1 stycznia 1972 ten sam arcybiskup erygował nową parafię pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa, obejmującą obszar dotychczasowego ośrodka. W 1964 roku budowla otrzymała nowe wyposażenie zakrystii, które zaprojektował architekt Edmund Węcławski, wykonał je natomiast mistrz stolarski Roman Dzikowski. W 1967 wnętrze świątyni zostało dostosowane do wymogów liturgii posoborowej. Jako główny element wystroju został zaprojektowany ołtarz soborowy z dużym nowoczesnym asymetrycznym krzyżem, wykonanym z metaloplastyki i kolorowego szkła. W ołtarzu umieszczona jest figura-pasyjka Chrystusa Ukrzyżowanego z jasnym złotym sercem. W ten sposób podkreślono doskonale związki dawnego wezwania (świętego Krzyża), z obecnym tytułem Najświętszego Serca Jezusa.