Pomnik Ludwika Van Beethovena

Ludwig van Beethoven, 1976

Rzeźba całopostaciowa ustawiona na cokole. Ludwig van Beethoven (1770–1827), zaliczany razem z Josephem Haydnem i Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem do Trzech Klasyków Wiedeńskich, został pokazany hieratycznie, z podkreśleniem mocy romantycznego geniusza muzyki. Kompozytor ma pochyloną głowę, zmarszczone brwi, z twarzy emanuje skupienie. Autora muzyki Ody do radości (do słów wiersza Friedricha Schillera) rzeźbiarz odtworzył, inspirując się licznymi zachowanymi portretami z epoki, m.in. obrazem Josepha Karla Stielera z 1820 r.. Z zapisów kronikarskich wiemy, że Beethoven nie dbał o wygląd. Miał ulubiony, długi płaszcz, zniszczony do tego stopnia, że muzyka zatrzymano pewnego razu w Wiedniu, podejrzewając go o włóczęgostwo. Nieco elegancji dodawała Beethovenowi modna na przełomie XVIII i XIX w. chusta wiązana na wysokim kołnierzu koszuli (tzw. halsztuk) –  na portrecie namalowanym przez Carla Traugotta Riedela (1801), twórca IX Symfonii nosi właśnie taki element męskiej garderoby. W. Marciniak pokazał wirtuoza w długim płaszczu, z postawionym kołnierzem, którego skraj kompozytor podtrzymuje lewą ręką. Prawa dłoń wspiera lewą na wysokości nadgarstka. Fałdy płaszcza są głębokie, co w słoneczny dzień wzmacnia efekty światłocieniowe. Na cokole napis: BEETHOVEN.

https://filharmonia.bydgoszcz.pl/