†

Brama Warszawska

Przedmieście Warszawskie rozpoczynało się Bramą Warszawską, która stała mniej więcej na wysokości dzisiejszych kamienic pod nr 44a i 57/59. Według opisu z 1771/1772 r. i zachowanych inwentaryzacji z początku XIX w., był to budynek murowany, tynkowany, piętrowy (na dole mieszczący bramę z żelaznymi wrotami, a na piętrze mieszkanie) i nakryty dachówką. Wokół niej znajdowała się niewielka fosa i palisada. Pod koniec życia Jana Klemensa Branickiego za Bramą Warszawską posesje położone były jedynie po południowo-wschodniej stronie ulicy - pierwsza z nich, to browar dworski, a później siedziba parafii ewangelickiej. Dalej znajdowały się domy skarbowe, które „już połaconych i pokrokwionych, z wielu pomieszkaniami, duże dwa, z których jeden dla tkacza, drugi dla kotlarza, budować dysponowane były”. Ulica na przedmieściu wysadzana była drzewami - lipą i osiką, zaś po przeciwnej stronie od zabudowy jej linię wyznaczała drewniana bariera. Na samym skraju przedmieścia znajdowała się murowana kapliczka z ukrzyżowanym Chrystusem. Najdalej wysuniętym gospodarstwem był majątek Jana Wojewódzkiego, zlokalizowany w narożniku drogi do wsi Skorupy i ul. Świętojańskiej (dziś posesja przy ul. Świętojańskiej 1).