Panoramy Bielawy

To nie są okolice, tylko górna część miejscowości.

Widok z wieży widokowej na górze Parkowej (1925 r.). Datowanie po 1925 r. Biały budynek na pierwszym planie to dom nr 7a przy ul.Ostroszowickiej, wyburzony po 1970 r. Z prawej domy nr 5 i 6 przy ul. Klonowej (1923 r.).

"Bielawa widziana ze zbocza góry Wrona"

Od góry: gospoda "Złote Sito", widok na zakłady Ch. Dieriga (z góry Maślanej), kościół katolicki Wn. NMP, kościół ewangelicki (dziś Bożego Ciała), etablissement Ch. Dieriga (wcześniej wille mieszkalne Dierigów), góra Parkowa, widok ogólny(z góry Parkowej).

Widok z północno-zachodniego stoku góry Maślanej.

Na pocztówce jest data 17 lutego 1898 r. Datowanie widokówki najpóźniej 1887 r.

Panorama Bielawy od strony Pieszyc, dzisiejszy dom przy ul. Sienkiewicza 4, wtedy hotel kolejowy, po I WŚ kasyno firmy Ch. Dierig, po 1945 r. Zakładowy Ośrodek Zdrowia "Bielbaw"-u, obecnie własność prywatna i z prawej budynek stacji kolejowej Bielawa Zachodnia (obecnie nieczynnej).

Datowanie przed 1907. Na zdjęciu nie ma wybudowanego budynku dzisiejszego LO im. Bolesława Chrobrego.

do syl: Zmieniłem górną datę według Twojej sugestii.

Teren na pierwszym planie, to przejęte przez miasto, pole (ok. 4 ha), należące przed 1990 r. do nieistniejącego już Kółka Rolniczego Bielawa. Zostało na nim wytyczone 25 działek pod zabudowę jednorodzinną. Jednak, do dzisiaj, brak jakiegokolwiek zainteresowania ofertą.

Podmień na minimum 950 pixeli wysokości.

Zrobione.

Na pierwszym planie zabudowa dzisiejszej ul. Ludowej. Od lewej: dzisiejsza posesja nr 14 (skup złomu) wtedy farbiarnia firmy Steinberg&Sohn, dom nr 12; ówczesna ewangelicka szkoła dla dziewcząt, teraz SP nr 5 (ul.Ludowa 11) zbudowana na gruntach podarowanych gminie ewangelickiej przez firmę Steinberg&Sohn, wielorodzinny dom nr 10; zbudowany dla pracowników tej firmy; posesja nr 9 - dom mieszkalny i pierwszy zakład firmy (po I WŚ dobudowano od północy łaźnię miejską); posesja nr 8 (budynki rodziny tkacza ręcznego Greulicha zbudowane przed 1807 r.); dom nr 7 (przed 1945 r. należał do kupca Diestlera; dom nr 6 (po I WŚ rozbudowany). nieistniejący już dom ostatniego bielawskiego ręcznego tkacza Augusta Knittela, jako członkowi KPD pozwolono mu pozostać w Polsce (zmarł po 1965 r.); na miejscu kolejnego parterowego budynku wybudowano w 1900 r. dwupiętrową kamienicę nr 4, a po I WŚ, ustawioną prostopadle do niej, też dwupiętrową, ale większą kamienicę nr 3; kolejne budynki to posesja nr 2, istniejące do dziś ogrodnictwo i piętrowy budynek jednorodzinny nr 1 z cukiernią na parterze ściany szczytowej, po II W, działającą do 1949 r.