Przed 1501 r. powstała tu siedziba dworska – jedna z kilku założonych przez nad rzeką Biebrzą i noszących nazwę Bobra. W 1501 r. istniały tu dobra należące do Syruciów, do których należała też osada, zwana później Bobrą Wielką. Założenie dworskie zwane Bobrą Wielką zlokalizowano nad bagienną doliną źródlisk Biebrzy (w czasach staropolskich zwanej również Bobrą, a do dziś nazywanej w sąsiedztwie założenia Bobrówką).
W 1818 roku ukończył budować kolejny dwór Michał Butowt Andrzejkowicz, marszałek powiatu grodzieńskiego. Elewacją główną dwór zwrócony był w kierunku północno-zachodnim, w stronę podjazdu, gdzie na eliptycznym klombie ustawiono zegar słoneczny. Przy podjeździe od strony południowej wzniesiono drewniany, podpiwniczony lamus, z trójsłupowym podcieniem, nakryty dachem naczółkowym, gontowym. Według tego samego projektu wybudowano dwór w innym majątku Andrzejkowiczów – Starzynkach koło Mostów. Dwór był drewniany, o konstrukcji zrębowej, oszalowany. Zbudowano go na rzucie wydłużonego prostokąta o wymiarach 27 x 13 m. Miał kamienny fundament i był częściowo podpiwniczony. Nakryto go dachem naczółkowym, gontowym. Na osi głównej od strony gazonu poprzedzał go czterokolumnowy portyk z otynkowanymi murowanymi kolumnami toskańskimi. Na ganek wiodły trójstopniowe schody. Z przeciwnej strony, od ogrodu, w elewacji wschodniej umieszczono taras obwiedziony balustradą. Wokół dworu posadzono winorośle charakterystycznie zdobiące ten budynek.
Dwór gościł w przeszłości wybitne osobistości kultury i nauki, m.in. Jana Bułhaka, Tadeusza Korzona, Ignacego Paderewskiego, Elizę Orzeszkową, Wandę Miłaszewską. Około 1926 r., gdy jeden ze współwłaścicieli – Wacław Tomaszewski, architekt, parający się też malarstwem, pojął za żonę Kazimierę (Mirę Rodkiewicz, zm. w 1974 r.) zaczęto modernizację dworu bobrzańskiego. Powiększono go o murowaną dobudówkę w północno-wschodnim narożniku, gdzie urządzono pokój Jadwigi Tomaszewskiej. Przebudowano taras ogrodowy przylegający do wschodniej elewacji dworu oraz wzniesiono murowaną altanę w parku.
Po 1945 roku przejęty majątek przekształcono w Państwowe Gospodarstwo Rolne Bobra Wielka, a następnie jako Zakład Rolny włączono do PGR Makowlany. We dworze rezydowały najpierw Wojska Ochrony Pogranicza, a później, po wybudowaniu nowej placówki (w rejonie miejsca po wytrzebionym „Borku Tracewskim”) we dworze mieściły się Biura PGR. W 1968 r. rozebrano stojący przy dawnym podjeździe zabytkowy, drewniany lamus dworski, a na tym miejscu wybudowano następnie dwukondygnacyjny budynek biurowy PGR. W dawnym dworze (po przeniesieniu biur do nowego budynku) urządzono mieszkania dla pracowników PGR. Później jednak zbudowano przy drodze dojazdowej od strony gościńca nowodworskiego zbudowano osiedle dla pracowników PGR, w którym osiedlono także mieszkańców dworu, wobec czego dwór opustoszał i stał pusty niszczejąc aż do sierpnia 1984 r., kiedy to decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Białymstoku został rozebrany i przekazany do Muzeum Wsi w Białymstoku. Dwór ten został po zabiegach konserwatorskich ustawiony w skansenie Muzeum Wsi w Jurowcach koło Białegostoku.
